Data wydarzenia: 26-29 stycznia 2026 r.

Miejsce: Waszyngton, DC, USA

Organizator: National Federation of the Blind

 

Wprowadzenie

W dniach 26-29 stycznia 2026 r. odbył się NFB Washington Seminar 2026, czyli doroczne wydarzenie rzecznicze organizowane przez National Federation of the Blind. To nie była klasyczna konferencja technologiczna ani zwykły zjazd organizacyjny. Sam NFB opisuje Washington Seminar jako centralne wydarzenie advocacy, podczas którego uczestnicy przygotowują się do rozmów z ustawodawcami i promują konkretne priorytety legislacyjne dotyczące życia osób niewidomych, w tym dostępu do technologii i usług cyfrowych. Pierwsze takie seminarium odbyło się w 1973 r., a zwykle uczestniczy w nim ponad 500 osób z całych Stanów Zjednoczonych, Dystryktu Kolumbii i Portoryko.

To właśnie czyni to wydarzenie szczególnie interesującym. W Polsce dużo mówi się o dostępności w języku standardów, audytów, zgodności i wdrożeń. W przypadku NFB Washington Seminar punkt ciężkości jest przesunięty bardziej w stronę wpływu na prawo federalne, pracy z Kongresem i organizacji nacisku obywatelskiego wokół konkretnych ustaw.

 

O jakim wydarzeniu mowa

Z oficjalnych materiałów NFB wynika, że Washington Seminar 2026 obejmował kilka kluczowych elementów: część przygotowawczą, tzw. Great Gathering-In, materiały do działań rzeczniczych, transkrypty spotkań szkoleniowych oraz właściwe rozmowy z przedstawicielami Kongresu. W dokumentach NFB pojawiają się zarówno agenda wydarzenia na dni 26-29 stycznia 2026 r., jak i specjalne materiały typu mock meeting transcript oraz fact sheets dla priorytetów legislacyjnych na rok 2026.

To znaczy, że nie chodziło tylko o ogólne wystąpienia o prawach osób niewidomych. Całe wydarzenie było ustawione pod bardzo praktyczny cel: przygotować uczestników do rozmów z politykami o konkretnych rozwiązaniach ustawowych. W tym sensie Washington Seminar przypomina bardziej dobrze zorganizowaną kampanię legislacyjną niż zwykłe seminarium.

 

Jakie tematy były w centrum uwagi

Z oficjalnych stron NFB i materiałów powiązanych z Washington Seminar 2026 wynika, że wśród priorytetów mocno obecne były tematy związane z dostępnością technologii, cyfrową dostępnością usług, dostępnością urządzeń medycznych oraz barierami systemowymi wpływającymi na aktywność zawodową osób niewidomych. W materiałach seminarium i na stronach priorytetów legislacyjnych pojawiają się m.in.:

• Access Technology Affordability Act
• Medical Device Nonvisual Accessibility Act
• Websites and Software Applications Accessibility Act
• Blind Americans Return to Work Act

To bardzo ważny zestaw. Pokazuje, że NFB nie ogranicza się do jednej kategorii problemów. Z jednej strony są tu koszty technologii dostępowej, z drugiej dostępność usług cyfrowych, z trzeciej samodzielny dostęp do urządzeń medycznych, a z czwartej systemowe zachęty lub bariery związane z zatrudnieniem i świadczeniami. Innymi słowy, technologia nie jest tu omawiana w oderwaniu od prawa, rynku i codziennego funkcjonowania.

 

Technologia jako temat ustaw, a nie tylko produktów

Jednym z najbardziej wyrazistych wątków był Access Technology Affordability Act. NFB opisuje ten projekt jako rozwiązanie mające poprawić dostępność finansową technologii dostępowej dla osób niewidomych. Już sam fakt, że taki temat znalazł się w centrum seminarium, pokazuje różnicę między myśleniem produktowym a systemowym. Zamiast pytać tylko, czy technologia istnieje, NFB pyta też, czy ludzie w ogóle mogą ją kupić i realnie z niej korzystać.

Podobnie działa temat Medical Device Nonvisual Accessibility Act. NFB przedstawia go jako odpowiedź na problem niedostępnych cyfrowo domowych urządzeń medycznych, co ma znaczenie dla samodzielności, prywatności i bezpieczeństwa osób niewidomych. To bardzo konkretny przykład tego, że dostępność nie kończy się na stronie internetowej czy aplikacji. Obejmuje też sprzęt, który decyduje o codziennym zdrowiu i niezależności użytkownika.

Z kolei Websites and Software Applications Accessibility Act dotyczy bezpośrednio świata cyfrowego. NFB opisuje to rozwiązanie jako próbę ustawowego doprecyzowania, czym jest dostępność stron i aplikacji oraz jak ją egzekwować. To szczególnie interesujące dla programistów i firm technologicznych, bo pokazuje model, w którym dostępność cyfrowa nie opiera się wyłącznie na rozproszonych interpretacjach, ale ma być wyrażona w bardziej jednoznacznej formie prawnej.

Advocacy po amerykańsku

To, co wyróżnia NFB Washington Seminar, to nacisk na zorganizowany lobbing obywatelski. Oficjalne materiały seminarium obejmują nawet mock meeting transcript, czyli wzorcowe rozmowy przygotowujące uczestników do spotkań z biurami kongresmenów i senatorów. W tych materiałach wprost pojawiają się rozmowy o priorytetach takich jak Access Technology Affordability Act czy Blind Americans Return to Work Act.

To pokazuje, że advocacy w wykonaniu NFB nie polega tylko na publikowaniu stanowisk. To systemowe szkolenie ludzi do tego, jak mówić o potrzebach osób niewidomych językiem prawa, finansów, zatrudnienia i technologii. Taki model jest o tyle ciekawy, że łączy oddolność z dużą organizacyjną dyscypliną. Ludzie nie jadą do Waszyngtonu po to, żeby posłuchać paneli i wrócić z torbą konferencyjną. Jadą po to, żeby naciskać na zmianę prawa.

 

Co w tym jest wartościowe z perspektywy Polski

Tu pojawia się najciekawsze porównanie. W Polsce dostępność cyfrowa jest dziś mocno osadzona w prawie dotyczącym podmiotów publicznych oraz, od 28 czerwca 2025 r., także w wybranych obowiązkach dla podmiotów gospodarczych w ramach tzw. Polskiego Aktu o Dostępności, który wdraża European Accessibility Act. Rządowe źródła wskazują, że ustawa o dostępności cyfrowej obejmuje strony i aplikacje mobilne podmiotów publicznych, a PAD rozszerza obowiązki m.in. na określone usługi i produkty, w tym usługi handlu elektronicznego.

Różnica polega na tym, że w Polsce debata bywa częściej prowadzona przez pryzmat zgodności z obowiązkiem, terminów wdrożeniowych, deklaracji dostępności i praktyki audytowej. W modelu NFB bardzo mocno widać natomiast presję na ustawodawcę w sprawach konkretnych luk systemowych: kosztów technologii, dostępności urządzeń medycznych czy definicji dostępności usług cyfrowych. To nie znaczy, że Polska nie ma prawa w tym obszarze. Ma, i to całkiem rozbudowane. Ale amerykański przykład pokazuje silniej rolę wieloletniego rzecznictwa prowadzonego przez samą społeczność osób niewidomych wokół precyzyjnych celów ustawowych. To jest częściowo wniosek interpretacyjny oparty na zestawieniu oficjalnych materiałów NFB i polskich źródeł rządowych.

 

Co z tego wynika dla programistów i ludzi od dostępności

Dla osób zajmujących się technologią ten seminar ma jedną ważną lekcję: dostępność nie jest tylko sprawą designu i testów, ale też wynikiem tego, jakie obowiązki tworzy prawo i jakie priorytety uznaje polityka publiczna. Jeśli nie ma jasnych zasad, firmy przeciągają wdrożenia. Jeśli dostępne technologie są za drogie, sama ich obecność na rynku niewiele zmienia. Jeśli urządzenia medyczne są cyfrowe, ale niewidomi nie mogą ich samodzielnie obsłużyć, to mamy nowoczesność tylko dla wybranych.

W tym sensie NFB Washington Seminar 2026 jest wartościowy także dla polskiego odbiorcy. Pokazuje, że rozmowa o dostępności może i powinna wychodzić poza poziom pojedynczego formularza, strony czy aplikacji. Może dotyczyć całej architektury systemu: prawa, finansowania, rynku urządzeń, standardów cyfrowych i niezależności użytkownika.

 

Podsumowanie

NFB Washington Seminar 2026, zorganizowany 26-29 stycznia 2026 r., był jednym z ważniejszych wydarzeń advocacy dotyczących niewidomych w Stanach Zjednoczonych. Oficjalne materiały pokazują, że seminarium koncentrowało się na priorytetach legislacyjnych obejmujących m.in. dostępność technologii dostępowej, dostępność urządzeń medycznych, ustawowe uregulowanie dostępności stron i aplikacji oraz bariery utrudniające powrót do pracy osobom niewidomym.

Z polskiej perspektywy to cenne nie dlatego, że wszystko w USA działa lepiej, bo świat nie bywa aż tak zabawny. Cenne jest to, że NFB pokazuje model, w którym osoby niewidome i ich organizacja nie tylko komentują dostępność, ale aktywnie próbują pisać jej reguły razem z ustawodawcą. A to jest lekcja, której naprawdę warto się przyglądać.

 

Źródła

• National Federation of the Blind, Washington Seminar
• National Federation of the Blind, 2026 Washington Seminar Agenda
• National Federation of the Blind, 2026 Washington Seminar Mock Meeting Transcript
• National Federation of the Blind, Legislative Priorities: Access Technology Affordability Act
• National Federation of the Blind, Legislative Priorities: Medical Device Nonvisual Accessibility Act
• National Federation of the Blind, Legislative Priorities: Websites and Software Applications Accessibility Act
• National Federation of the Blind, Legislative Priorities: Blind Americans Return to Work Act
• Gov.pl, Dostępność cyfrowa
• Gov.pl, Polski Akt o Dostępności – usługi handlu elektronicznego

Data wydarzenia: 13 stycznia 2026 r.

Godzina: 10:00-13:00

Forma: online

Kontekst: konferencja regionalna w cyklu działań upowszechniających IV edycję konkursu grantowego SCWEW.

 

Wprowadzenie

13 stycznia 2026 r. odbyła się jedna z regionalnych konferencji online poświęconych roli Specjalistycznych Centrów Wspierających Edukację Włączającą w budowaniu dostępnej szkoły. Wydarzenie było częścią szerszego cyklu popularyzującego kolejną edycję konkursu grantowego dotyczącego SCWEW, prowadzonego przez Ośrodek Rozwoju Edukacji.

Już sam tytuł konferencji jest istotny: „Specjalistyczne Centra Wspierające Edukację Włączającą w procesie budowania dostępnej szkoły”. Nie chodzi tu więc o pojedyncze dostosowanie, jedną pomoc dydaktyczną czy jedną szkolną procedurę. W oficjalnym ujęciu SCWEW mają być częścią skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej, co sugeruje myślenie o dostępności jako o czymś wpisanym w organizację pracy szkoły i wsparcie dla nauczycieli.

 

O jakim wydarzeniu mowa

ORE opublikował harmonogram działań upowszechniających, z którego wynika, że dla Regionu II zaplanowano:

• konferencję regionalną 13.01.2026 r.
• spotkania informacyjno-konsultacyjne 14-16.01.2026 r.
• konsultacje doradcze od 19.01 do 19.02.2026 r.

To ważne, bo pokazuje, że sama konferencja nie była oderwanym wydarzeniem „na pokaz”, tylko początkiem szerszego ciągu działań: najpierw konferencja, potem spotkania informacyjno-konsultacyjne, a później konsultacje o charakterze doradczym. Jak na polskie realia edukacyjne, to zaskakująco sensowna sekwencja zamiast klasycznego „odbyło się wydarzenie, dziękujemy za uwagę”.

 

Czym właściwie są SCWEW

Na stronach projektu ORE opisuje SCWEW jako element projektu „Budowa skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej opartej na Specjalistycznych Centrach Wspierających Edukację Włączającą”. W praktyce oznacza to tworzenie lokalnych centrów wspierających edukację włączającą przez określony czas. W III edycji konkursu grantowego centra te realizują działania przez 15 miesięcy, od stycznia 2026 do marca 2027 r.

W Regionie II, którego dotyczyła konferencja z 13 stycznia, utworzono 12 specjalistycznych centrów, m.in. w Bełchatowie, Gorzowie Wielkopolskim, Lesznie, Poznaniu, Rychwale czy Zduńskiej Woli. Sama skala pokazuje, że nie był to marginalny eksperyment, tylko większy model wsparcia rozpisany na sieć placówek.

 

Dlaczego temat „dostępnej szkoły” jest tu ważny

Najważniejsze w tym wydarzeniu jest to, że dostępna szkoła została pokazana nie jako slogan, ale jako proces budowania systemu wsparcia. Oficjalne materiały ORE mówią wprost o SCWEW jako o narzędziu wspierania edukacji włączającej, a konferencje regionalne miały upowszechniać ten model i zachęcać do udziału w konkursie grantowym.

W praktyce pojęcie „dostępnej szkoły” trudno dziś oddzielić od dostępnych narzędzi, materiałów, sposobów komunikacji i rozwiązań organizacyjnych. Same źródła ORE nie rozpisują tej konferencji jako wydarzenia stricte technologicznego, więc nie ma sensu dopisywać fikcji o cudownych platformach i aplikacjach. Ale już konstrukcja projektu SCWEW wskazuje, że chodzi o specjalistyczne wsparcie dla szkół, a to z natury obejmuje także dobór metod, zasobów i narzędzi potrzebnych do pracy z uczniami o zróżnicowanych potrzebach. To jest ostrożny wniosek z charakteru projektu, a nie cytat jeden do jednego.

Edukacja i narzędzia, czyli gdzie tu miejsce dla IT

Choć oficjalne komunikaty o samej konferencji nie podają szczegółowego programu sesji poświęconych konkretnym technologiom, to bardzo ważny jest inny trop. ORE opisał Zasobnik SCWEW jako „sieć współpracy i niezwykłą wirtualną przestrzeń do gromadzenia zasobów oraz wymiany dobrych praktyk liderów i ekspertów SCWEW”. To pokazuje, że w otoczeniu projektu istnieje już cyfrowa warstwa współpracy i wymiany materiałów.

Z punktu widzenia szkół i nauczycieli to ma znaczenie praktyczne. Dostępna szkoła nie kończy się na deklaracji ani nawet na samej architekturze budynku. Coraz częściej oznacza też:

• dostęp do odpowiednich materiałów,
• możliwość korzystania ze wspólnych zasobów,
• wsparcie specjalistów,
• oraz sprawny obieg wiedzy między placówkami.

A to już jest obszar, w którym edukacja naturalnie spotyka się z narzędziami cyfrowymi i organizacją informacji. Nie trzeba do tego wielkiej filozofii. Wystarczy zauważyć, że szkoła bez dostępnych zasobów i kanałów wsparcia pozostaje dostępna głównie w folderze promocyjnym. Wniosek o znaczeniu narzędzi cyfrowych opieram tu na opisie Zasobnika SCWEW i systemowego charakteru projektu.

 

Konferencja jako element większej strategii

ORE poinformował później, że w styczniu 2026 r. odbyły się cztery konferencje regionalne, które zainaugurowały cykl działań upowszechniających IV edycję konkursu grantowego. To ważne, bo pokazuje, że konferencja z 13 stycznia nie była wyjątkiem, tylko częścią szerszej strategii wdrażania i promowania modelu SCWEW.

W oficjalnych materiałach widać więc trzy poziomy działania:

po pierwsze, konferencje regionalne,

po drugie, spotkania informacyjno-konsultacyjne,

po trzecie, konsultacje doradcze.

Takie podejście ma sens także z perspektywy szkół, które potrzebują nie tylko inspiracji, ale też możliwości dopytania o szczegóły i późniejszego wsparcia. Właśnie tu model SCWEW wydaje się ciekawy: nie sprowadza całej zmiany do jednorazowego szkolenia, ale buduje coś bliższego sieci wsparcia.

 

Co z tego wynika dla szkół i specjalistów

Najuczciwiej można powiedzieć tak: konferencja SCWEW z 13 stycznia 2026 r. nie była po prostu webinarem o ogólnej inkluzji. Była elementem projektu, który ma tworzyć system skoordynowanego wsparcia specjalistycznego dla edukacji włączającej.

Dla szkół oznacza to kilka ważnych rzeczy. Po pierwsze, dostępność jest tu rozumiana szerzej niż tylko jako kwestia jednego ucznia czy jednej bariery. Po drugie, widać nacisk na współpracę między placówkami i ekspertami. Po trzecie, projekt ma także komponent cyfrowy i zasobowy, czego przykładem jest Zasobnik SCWEW.

To właśnie dlatego ten temat można czytać również przez pryzmat edukacji i IT. Nie dlatego, że sama konferencja była targami technologii, bo nie była. Tylko dlatego, że dostępna szkoła w praktyce potrzebuje dostępnych materiałów, zasobów, sieci współpracy i narzędzi wspierających specjalistów. A to już bardzo konkretny grunt pod rozmowę o cyfrowym wsparciu edukacji. Ten ostatni wniosek jest interpretacją opartą na oficjalnym opisie projektu i Zasobnika SCWEW.

 

Podsumowanie

Konferencja online SCWEW „Specjalistyczne Centra Wspierające Edukację Włączającą w procesie budowania dostępnej szkoły”, zorganizowana 13 stycznia 2026 r., była częścią większego cyklu działań ORE upowszechniających model SCWEW. Wydarzenie odbyło się online, dotyczyło Regionu II i otwierało dalsze działania informacyjne oraz doradcze.

Najważniejsze w tym wszystkim jest to, że „dostępna szkoła” nie została tu pokazana jako pusty slogan. W oficjalnych materiałach widać raczej próbę budowania systemu wsparcia opartego na specjalistycznych centrach, współpracy, konsultacjach i zasobach. A skoro w projekcie pojawia się także wirtualna przestrzeń wymiany materiałów i dobrych praktyk, to wątek edukacji spotyka się tu naturalnie z narzędziami i organizacją wiedzy. I bardzo dobrze, bo szkoła bez dostępnych narzędzi bywa dostępna głównie w prezentacji PowerPoint.

 

Źródła

• ORE, „Harmonogram działań upowszechniających IV edycję konkursu grantowego dotyczącego Specjalistycznych Centrów Wspierających Edukację Włączającą”
• ORE, „Konferencje regionalne: Specjalistyczne Centra Wspierające Edukację Włączającą w procesie budowania dostępnej szkoły”
• ORE, „Zakończyliśmy konferencje w czterech regionach”
• ORE, strona projektu „Budowa skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej opartej na Specjalistycznych Centrach Wspierających Edukację Włączającą”
  • • ORE, „Ponad 90 uczestników pierwszego spotkania z cyklu Zasobowa Środa”

Wstęp – eSIM w Orange i Orange Flex

Na naszych łamach, można przeczytać już 1 artykuł na temat kart ESIM w kontekście urządzeń Apple, głównie iPhonów. Dostępny jest pod tym linkiem. Więcej piszemy tam o tym, czym są karty Esim. W tymartykule chcemy zaprezentować kolejne ciekawe usprawnienia związane z cyfrowymi kartami Sim.

eSIM, będąca cyfrową alternatywą dla kart fizycznych, umożliwia prostą i szybką aktywację usług mobilnych. Orange w swojej ofercie marki głównej, ale przede wszystkim w  Orange Flex konsekwentnie rozwija wsparcie dla tej technologii, wprowadzając automatyczną instalację na coraz szerszej gamie urządzeń.

Automatyczna instalacja eSIM – przetestowano w redakcji

Procedura automatycznej instalacji eSIM została przetestowana przez redakcję niewidomyprogramista.pl. W praktyce, proces uruchamiania profilu eSIM w Orange Flex na nowoczesnych smartfonach – takich jak Samsung Galaxy S23 Ultra – okazał się niezwykle prosty i w pełni dostępny również dla osób z niepełnosprawnościami wzroku. Po zamówieniu eSIM użytkownik otrzymuje powiadomienie o dostępności profilu i instaluje go w kilku intuicyjnych krokach, bez konieczności skanowania kodu QR czy przepisywania danych.

Wygoda i dostępność eSIM w codziennym użytkowaniu osób niewidomych

Dla osób niewidomych automatyczna instalacja eSIM to istotna przewaga nad tradycyjnymi rozwiązaniami. Brak konieczności manipulowania fizyczną kartą SIM czy skanowania kodu QR eliminuje bariery dostępności – proces przebiega w całości przez aplikację mobilną, obsługiwaną przez czytniki ekranu. Takie podejście zwiększa samodzielność, oszczędza czas i pozwala uniknąć pomocy osób trzecich. Również codzienna obsługa profilu eSIM (np. szybka zmiana operatora czy taryfy) jest znacznie bardziej dostępna za sprawą cyfrowych komunikatów i prostych w obsłudze funkcji aplikacji.

Seria urządzeń i wersje systemów – szczegółowa kompatybilność automatycznej instalacji eSIM Orange Flex

Aktualnie automatyczna instalacja eSIM w Orange Flex wspierana jest na szerokiej grupie nowoczesnych smartfonów z Androidem oraz urządzeniach Apple. Przykładowe, potwierdzone serie i warunki:

• Samsung Galaxy: Seria Galaxy S (od S21 wzwyż), seria Galaxy Z (od Z Flip3 i Z Fold3), z systemem Android 13 i wyżej, przy nakładce One UI 5.0 lub nowszej.
• Google Pixel: Od Pixel 6 wzwyż, z Androidem 13 lub nowszym.
• Oppo, Xiaomi, Motorola: wybrane flagowe modele z 2022 roku i nowsze, wyposażone w Androida 13 i wyższe oraz własne, aktualne nakładki systemowe (ColorOS 13, MIUI 14, MyUX w Motorola).
• iPhone: Automatyczna instalacja działa w modelach iPhone 13, 14, 15 (wszystkie warianty), pod warunkiem zaktualizowania do najnowszego iOS (minimum iOS 16), wcześniejsze modele (XS, XR, 11, 12) obsługują wyłącznie aktywację przez kod QR.

Dane te potwierdzają publikacje m. in. na portalach takich jak telepolis.pl, spidersweb.pl oraz oficjalne informacje Orange Flex. Listy modeli są stale aktualizowane na stronie operatora, gdzie można znaleźć szczegółowy wykaz obsługiwanych urządzeń.

Tradycyjny kod QR – kiedy pozostaje konieczny?

W przypadku starszych urządzeń, nieaktualnych wersji systemów lub modeli spoza certyfikowanych serii, aktywacja eSIM w Orange Flex nadal wymaga wygenerowania i zeskanowania kodu QR. To rozwiązanie mniej wygodne i potencjalnie niedostępne dla osób niewidomych, zwłaszcza bez asysty i w sytuacji, gdy użytkownik nie widzi zupełnie nic oraz nie potrafi posługiwać się aparatem urządzenia  na tyle dobrze, aby wychwyciło ono kod qr wyświetlany np. na ekranie innego urządzenia. Z naszych doświadczeń wynika jednak, że nawet tą metodą niewidomy, choć z trudnościami również samodzielnie zainstaluje profil eSIM w swoim urządzeniu.

Preinstalowana eSIM – szybki start dla nowych klientów

Nowością jest możliwość zamówienia smartfona w Orange (na raty lub za gotówkę) z preinstalowaną kartą eSIM – profil operatora jest już aktywny po wyjęciu urządzenia z pudełka. Dotyczy to najnowszych serii Samsung Galaxy, iPhone oraz wybranych modeli Xiaomi i Oppo, pod warunkiem, że zostały kupione bezpośrednio u operatora. To rozwiązanie szczególnie wygodne dla osób ceniących prostotę i natychmiastową dostępność usług.

Podsumowanie – zalety i wady rozwiązania z perspektywy dostępności

Od czasów naszej pierwszej publikacji na ten temat lista zalet instalacji eSIM wydłuża się, a inni operatorzy również nie zasypują gruszek w popiele, chociaż oferta z eSIM najbardziej rozbudowana jest w sieci Orange i jej submarkach. Jest też najmniej kosztowna do wdrożenia, a nawet w przypadku Fleksa może obniżyć koszty rozdzielając 1 numer aż na 4 urządzenia w najdroższym planie. eSIM, szczególnie z automatyczną instalacją, to ogromny krok naprzód w zakresie dostępności usług telekomunikacyjnych. Dla osób niewidomych oznacza to praktycznie pełną niezależność przy instalacji i aktywacji numeru, w typowych sytuacjach brak fizycznych barier i konieczności korzystania ze wsparcia osób trzecich. Do zalet należy zaliczyć także wygodę cyfrowej obsługi, oszczędność czasu oraz większe bezpieczeństwo (brak możliwości zgubienia karty chyba, że wraz z urządzeniem mobilnym co i tak czyni ją bardziej bezpieczną niż tradycyjny pin/puk dla karty plastikowej).

Względnym i co raz przecież mniej ważnym ograniczeniem pozostaje konieczność posiadania odpowiedniego, względnie nowoczesnego modelu smartfona z aktualnym systemem operacyjnym oraz – w przypadku starszych urządzeń – brak automatyzacji i konieczność korzystania z mniej dostępnych kodów QR.

Źródła dla artykułu: testy redakcji niewidomyprogramista.pl oraz informacje z następujących portali: telepolis.pl, spidersweb.pl, tabletowo.pl, telko.in, a także  oficjalne strony operatora Orange.

Data: 3–7 listopada 2025

Miejsce: Marrakesz, Maroko (Mansour Eddahbi Convention Centre / Palais des Congrès)

Organizator / charakter: Międzynarodowe Towarzystwo Medycyny Fizycznej i Rehabilitacji (International Society of Physical and Rehabilitation Medicine, ISPRM). Oficjalny światowy kongres ISPRM, pierwszy w historii organizowany w Afryce, objęty Wysokim Patronatem Króla Mohammeda VI.

 

WPROWADZENIE

19. Światowy Kongres ISPRM (ISPRM 2025) odbędzie się w dniach 3–7 listopada 2025 roku w Marrakeszu w Maroku. Jest to pierwsza edycja światowego kongresu ISPRM organizowana na kontynencie afrykańskim. Wydarzenie stanowi platformę wymiany wiedzy i doświadczeń specjalistów zajmujących się rehabilitacją, zarówno kliniczną, jak i naukową.

 

TEMAT PRZEWODNI I ZAKRES

Oficjalny motyw przewodni kongresu:

„Global Solutions in Rehabilitation: (Re)visiting Africa Before 2030”.

 

Hasło podkreśla:

• znaczenie Afryki jako ważnego uczestnika globalnego rozwoju rehabilitacji,
• powiązanie działań z Celami Zrównoważonego Rozwoju ONZ,
• potrzebę budowania inkluzywnych, dostępnych i trwałych systemów rehabilitacji na świecie.

 

PROGRAM I GŁÓWNE ELEMENTY

Program ISPRM 2025 obejmuje:

• warsztaty przedkongresowe (courses & workshops),
• sesje plenarne prowadzone przez światowych ekspertów,
• sympozja tematyczne dotyczące innowacji, polityk publicznych i technologii rehabilitacyjnych,
• prezentacje free papers oraz e-postery,
• strefę wystawienniczą (Exhibition Area) z technologiami, sprzętem i rozwiązaniami rehabilitacyjnymi,
• wydarzenia networkingowe i spotkania organizacji regionalnych oraz międzynarodowych.

 

Wśród kluczowych ścieżek tematycznych znajdują się:

• „Africa Session” – pierwsza w historii ISPRM sesja poświęcona w całości roli Afryki w rozwoju rehabilitacji,
• zagadnienia robotyki, VR, AI i telerehabilitacji,
• tematy związane z polityką zdrowotną i zintegrowanymi systemami rehabilitacji,
• sesje dotyczące rehabilitacji sportowej.

 

DLA KOGO I PO CO?

Kongres ISPRM 2025 jest adresowany do:

• lekarzy specjalistów rehabilitacji,
• fizjoterapeutów, terapeutów zajęciowych, ortotyków i inżynierów klinicznych,
• naukowców i badaczy,
• studentów, doktorantów i rezydentów,
• przedstawicieli instytucji zdrowia publicznego i decydentów,
• firm i instytucji związanych z technologiami medycznymi.

Celem wydarzenia jest prezentacja badań, wymiana doświadczeń, budowanie partnerstw oraz kształtowanie rozwiązań wpływających na jakość globalnych systemów rehabilitacyjnych.

 

FORMA WYDARZENIA

Kongres ma charakter stacjonarny i odbywa się w Marrakeszu.

Organizatorzy nie potwierdzili pełnej formuły hybrydowej ani pakietu zdalnego uczestnictwa.

Część treści, takich jak e-postery i materiały informacyjne, jest dostępna online, co zwiększa zasięg wydarzenia, ale nie stanowi oddzielnej ścieżki uczestnictwa.

 

DLACZEGO TO WAŻNE?

• Kongres po raz pierwszy w historii umieszcza Afrykę w centrum globalnej dyskusji o rehabilitacji.
• Tematyka łączy naukę, technologię, systemy zdrowotne oraz polityki publiczne, tworząc przestrzeń do projektowania nowoczesnych i inkluzywnych rozwiązań rehabilitacyjnych.
• Może inspirować także środowisko polskie, szczególnie w zakresie rozwoju dostępności, innowacji technologicznych oraz budowania systemów rehabilitacji zgodnych z wyzwaniami globalnymi.

 

PODSUMOWANIE

ISPRM 2025 w Marrakeszu to przełomowe wydarzenie łączące naukę, praktykę kliniczną i perspektywę globalną. Lokalizacja w Afryce oraz motyw przewodni kongresu podkreślają, że przyszłość rehabilitacji opiera się na współpracy międzynarodowej, innowacjach technologicznych i wzmacnianiu systemów zdrowotnych w sposób równy i dostępny dla wszystkich.

 

ŹRÓDŁA:

About ISPRM 25

Home

https://isprm25.com/program/

https://isprm25.com/committees/

https://isprm25.com/fees/

Contact

https://isprm.org/mec-category/isprm-congresses/

https://neurosoft.com/en/events/19th-world-congress-of-the-international-society-of-physical-and-rehabilitation-medicine–isprm

https://o-marrakech.com/meetings-events/mogador-palais-des-congres/

https://congressworldco.com/

Kampania społeczna „Niezwykłe Wakacje dla Młodego Programisty” współfinansowana ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021–2030.