Data wydarzenia: 7 maja 2026 r.

Organizator: Level Access

Forma: webinar online, dostępny jako nagranie on-demand

Miejsce: online

Język: angielski

Status: wydarzenie odbyło się, nagranie jest dostępne

Tematyka: edukacja o dostępności cyfrowej, wsparcie liderów, trwałe wdrażanie dostępności, programy szkoleniowe, użytkownicy technologii wspomagających

Wprowadzenie

Webinar From Buy-In to Built-In: Accessibility Learning as an Engine for Lasting Leadership Support był wydarzeniem online zorganizowanym przez Level Access. Odbył się 7 maja 2026 roku i jest dostępny jako materiał on-demand.

Tematem spotkania było przejście od jednorazowego poparcia dla dostępności do trwałego wbudowania jej w sposób działania organizacji. To bardzo ważny wątek, ponieważ wiele firm i instytucji zaczyna działania dostępnościowe dopiero wtedy, gdy pojawia się presja: nowe przepisy, audyt, skarga użytkownika, ryzyko prawne albo potrzeba szybkiego poprawienia strony internetowej. Problem polega na tym, że taka reakcja często nie wystarcza na długo.

Webinar Level Access dotyczył właśnie tego, jak sprawić, aby dostępność cyfrowa nie była traktowana jako dodatkowy projekt, lecz jako stały element pracy zespołów. Szczególnie ważna była tu rola edukacji, szkoleń i dobrze zaplanowanych programów rozwojowych.

O jakim wydarzeniu mowa

Według informacji Level Access webinar From Buy-In to Built-In: Accessibility Learning as an Engine for Lasting Leadership Support jest dostępny jako wydarzenie on-demand. W bibliotece webinarów Level Access widnieje z datą 7 maja 2026 roku.

Wydarzenie zostało również ujęte na liście Global Accessibility Awareness Day jako webinar online zaplanowany na 7 maja 2026 roku w godzinach 11:00 AM–12:00 PM czasu America/New_York. Temat wpisuje się więc w szerszy kontekst działań edukacyjnych związanych z cyfrową dostępnością i globalną rozmową o tym, jak projektować usługi cyfrowe w sposób bardziej włączający.

W webinarze wystąpili m.in. Christopher M. Lee, PhD, CEO & President G3ict oraz Managing Director IAAP, a także Corbb O’Connor, Director of Thought Leadership w Level Access. Na stronie wydarzenia Level Access wymienia również Beatriz González Mellídez, Head of Accessibility & Digital Inclusion for Central Europe w Atos, oraz Katie Puskarich, Sr. Manager, Product Accessibility Enablement w Salesforce.

Dlaczego ten temat jest ważny

Dostępność cyfrowa bardzo często zaczyna się w organizacji od pojedynczej osoby lub małego zespołu. Ktoś zauważa problem, zgłasza niedostępny formularz, sprawdza stronę czytnikiem ekranu, analizuje WCAG albo próbuje przekonać innych, że dostępność nie jest dodatkiem, ale warunkiem równego dostępu do usług.

Jednak sama zgoda kierownictwa na działania dostępnościowe nie wystarcza. Organizacja może uzyskać początkowe poparcie, ale później łatwo stracić tempo. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy szkolenia nie są skalowalne, odpowiedzialność jest niejasna, a dostępność nie pasuje do codziennego sposobu pracy zespołów.

Webinar Level Access odpowiadał właśnie na ten problem. Pokazywał, że trwałe wsparcie liderów wymaga nie tylko argumentów prawnych lub wizerunkowych, ale także edukacji, która pokazuje związek dostępności z codzienną pracą, transformacją cyfrową, zarządzaniem ryzykiem, efektywnością operacyjną i doświadczeniem użytkownika.

Co było tematem przewodnim

Głównym tematem webinaru było pytanie, jak utrzymać zaangażowanie liderów w dostępność cyfrową po pierwszym etapie zainteresowania. Organizacje często uzyskują tzw. buy-in, czyli zgodę lub poparcie kierownictwa. Znacznie trudniejsze jest jednak przejście do modelu built-in, czyli sytuacji, w której dostępność zostaje wbudowana w procesy, role, standardy i codzienną pracę.

Level Access zwraca uwagę, że skuteczna edukacja może być jednym z najważniejszych narzędzi takiej zmiany. Jeżeli szkolenia są dobrze dopasowane do zespołów, dostępność przestaje być postrzegana jako dodatkowy obowiązek. Zaczyna być częścią projektowania, tworzenia treści, programowania, testowania, zakupów, zarządzania produktem i obsługi klienta.

To szczególnie ważne dla użytkowników czytników ekranu i innych technologii wspomagających. Jeżeli dostępność jest uwzględniana dopiero na końcu projektu, problemy pojawiają się bardzo często: niedostępne formularze, błędne etykiety, brak obsługi klawiaturą, nieczytelne komunikaty, źle opisane przyciski albo dokumenty, których nie da się wygodnie odczytać. Gdy dostępność jest wbudowana wcześniej, takie bariery można ograniczyć zanim trafią do użytkownika.

Czego dotyczyła część edukacyjna

Oficjalny opis webinaru wskazuje, że uczestnicy mieli dowiedzieć się, jak skuteczne programy uczenia pomagają utrzymać dostępność w organizacji. Level Access odwołuje się do danych od ponad 1600 specjalistów, aby pokazać, co sprawia, że działania dostępnościowe rzeczywiście się utrwalają.

Wśród głównych zagadnień webinaru znalazły się:

1. rola skutecznego uczenia w utrzymaniu działań dostępnościowych,
2. typowe przyczyny utraty tempa przez programy dostępności,
3. problem szkoleń, które nie skalują się na wiele zespołów,
4. niejasna odpowiedzialność za dostępność,
5. niedopasowanie dostępności do realnych przepływów pracy,
6. potrzeba zmiany strategii rozwoju zawodowego w organizacji,
7. sposób uczenia dorosłych w zmieniającym się środowisku narzędzi, ról i oczekiwań,
8. budowanie praktycznego planu uzyskania i utrzymania wsparcia liderów.

Taki zakres pokazuje, że webinar nie dotyczył wyłącznie pojedynczych testów dostępności. Był raczej poświęcony temu, jak zbudować system, w którym wiedza o dostępności trafia do właściwych osób i przekłada się na decyzje podejmowane w codziennej pracy.

Od jednorazowego szkolenia do trwałego programu

Jednym z najważniejszych wątków webinaru było przejście od pojedynczych szkoleń do trwałego programu edukacyjnego. Jednorazowe szkolenie może zwiększyć świadomość, ale zwykle nie wystarcza, aby zmienić sposób działania całej organizacji.

Trwały program dostępnościowy powinien obejmować różne role. Innej wiedzy potrzebuje projektant UX, innej programista, innej osoba tworząca treści, a jeszcze innej menedżer produktu, prawnik, osoba odpowiedzialna za zamówienia lub członek zarządu. Jeżeli wszyscy otrzymują to samo ogólne szkolenie, część wiedzy może być zbyt powierzchowna lub niedopasowana do realnych obowiązków.

Webinar Level Access wskazywał, że edukacja o dostępności powinna być powiązana z tym, jak zespoły naprawdę pracują. Dzięki temu dostępność może stać się częścią planowania, projektowania, wdrażania, testowania i utrzymania usług cyfrowych.

Dlaczego leadership support jest tak ważne

Wsparcie liderów ma duże znaczenie, ponieważ dostępność cyfrowa wymaga decyzji organizacyjnych. Nie wystarczy, że jedna osoba w zespole wie, jak działa czytnik ekranu albo zna kryteria WCAG. Potrzebne są czas, budżet, priorytety, odpowiedzialność, procesy i mierzalne cele.

Jeżeli liderzy traktują dostępność jako temat poboczny, zespoły mogą ją odkładać na później. W praktyce oznacza to, że błędy trafiają do gotowych produktów, a potem trzeba je naprawiać w pośpiechu. To zwiększa koszty, wydłuża pracę i pogarsza doświadczenie użytkowników.

Jeżeli natomiast liderzy rozumieją dostępność jako część jakości, ryzyka, doświadczenia klienta i transformacji cyfrowej, łatwiej włączyć ją w stałe procesy. Wtedy dostępność nie zależy wyłącznie od dobrej woli pojedynczych osób, ale staje się elementem sposobu działania organizacji.

Znaczenie dla użytkowników czytników ekranu

Z perspektywy użytkowników czytników ekranu taki temat ma bardzo praktyczne znaczenie. Problemy dostępności cyfrowej często wynikają nie z braku dobrej woli, ale z braku wiedzy w zespołach. Projektant może nie wiedzieć, jak zaprojektować logiczną kolejność fokusu. Programista może nie rozumieć, dlaczego przycisk bez nazwy jest poważną barierą. Autor treści może nie wiedzieć, jak opisać linki, nagłówki lub dokumenty. Menedżer może nie uwzględnić dostępności w harmonogramie.

Skuteczna edukacja może zmniejszyć liczbę takich problemów. Jeżeli zespoły rozumieją, jak osoby niewidome korzystają z usług cyfrowych, łatwiej im projektować rozwiązania, które działają z czytnikami ekranu, klawiaturą, brajlem elektronicznym i innymi technologiami wspomagającymi.

W tym sensie webinar Level Access jest ważny nie tylko dla dużych firm. Może być przydatny także dla instytucji publicznych, uczelni, organizacji pozarządowych, software house’ów i zespołów tworzących strony internetowe, aplikacje mobilne, dokumenty oraz systemy obsługi klienta.

Gdzie tu miejsce dla technologii

Technologia pojawia się w tym webinarze w dwóch wymiarach. Pierwszy dotyczy samych usług cyfrowych: stron, aplikacji, dokumentów, platform i narzędzi, które powinny być dostępne dla osób z niepełnosprawnościami. Drugi dotyczy sposobu uczenia zespołów i budowania kompetencji w organizacji.

Dostępność cyfrowa nie może być traktowana jako końcowy test wykonywany dopiero przed publikacją produktu. Powinna być częścią całego procesu tworzenia technologii. Oznacza to m.in. uwzględnianie jej w wymaganiach, projektach, komponentach interfejsu, kodzie, testach, dokumentacji i utrzymaniu.

Dobrze zaplanowana edukacja pozwala połączyć te elementy. Uczy zespoły nie tylko tego, jakie są zasady dostępności, ale także gdzie w ich codziennej pracy pojawiają się decyzje wpływające na użytkowników z niepełnosprawnościami.

Dlaczego to może być ciekawe z polskiej perspektywy

Z polskiej perspektywy webinar Level Access jest szczególnie interesujący, ponieważ temat trwałego wdrażania dostępności cyfrowej staje się coraz ważniejszy. Dotyczy to zarówno sektora publicznego, jak i firm prywatnych, uczelni, sklepów internetowych, banków, mediów, usług zdrowotnych i aplikacji mobilnych.

W Polsce nadal często spotyka się podejście, w którym dostępność traktuje się jako audyt, certyfikat albo jednorazową poprawkę. Tymczasem realna dostępność wymaga stałego procesu. Nowe treści, funkcje, dokumenty i aktualizacje mogą w każdej chwili wprowadzić nowe bariery. Dlatego ważne jest, aby wiedza o dostępności była obecna w zespołach na co dzień.

Webinar może być inspiracją dla organizacji, które chcą budować nie tylko zgodność z przepisami, ale także kulturę pracy uwzględniającą potrzeby użytkowników czytników ekranu, osób słabowidzących, osób korzystających z klawiatury, osób z niepełnosprawnościami poznawczymi i wszystkich innych użytkowników wymagających bardziej dostępnych rozwiązań.

Dla kogo ten materiał może być przydatny

Nagranie webinaru może być przydatne dla osób odpowiedzialnych za dostępność cyfrową, liderów zespołów, menedżerów produktu, projektantów UX, programistów, testerów, osób tworzących treści, specjalistów HR i osób odpowiedzialnych za szkolenia.

Może być również wartościowe dla koordynatorów dostępności w instytucjach publicznych i edukacyjnych. Pokazuje bowiem, że samo wskazanie błędów technicznych nie wystarczy. Potrzebne jest jeszcze zbudowanie kompetencji wśród osób, które na co dzień podejmują decyzje wpływające na dostępność usług.

Dla organizacji, które dopiero zaczynają, webinar może być punktem wyjścia do zaplanowania pierwszych działań edukacyjnych. Dla organizacji bardziej dojrzałych może być okazją do sprawdzenia, czy dotychczasowe szkolenia rzeczywiście przekładają się na trwałą zmianę.

Podsumowanie

From Buy-In to Built-In: Accessibility Learning as an Engine for Lasting Leadership Support był webinarem Level Access, który odbył się 7 maja 2026 roku i jest dostępny jako nagranie on-demand. Wydarzenie dotyczyło roli edukacji o dostępności cyfrowej w budowaniu trwałego wsparcia liderów i włączaniu dostępności w codzienne działanie organizacji.

Najważniejszym przesłaniem webinaru było to, że dostępność nie powinna zależeć wyłącznie od jednorazowej zgody kierownictwa lub od pracy pojedynczych specjalistów. Aby była trwała, musi zostać powiązana z procesami, celami biznesowymi, rozwojem zawodowym i realnymi obowiązkami zespołów.

Z perspektywy użytkowników czytników ekranu temat jest bardzo praktyczny. Im lepiej organizacje uczą swoje zespoły dostępności, tym większa szansa, że strony, aplikacje, dokumenty i usługi cyfrowe będą tworzone poprawnie od początku. To może ograniczyć liczbę barier, które później utrudniają samodzielne korzystanie z usług cyfrowych.

Webinar Level Access jest więc ważnym materiałem dla wszystkich organizacji, które chcą przejść od deklaracji do trwałego działania. Pokazuje, że edukacja o dostępności nie jest dodatkiem do programu dostępnościowego, ale jednym z jego fundamentów.

Źródła

• Level Access, Webinar | From Buy-In to Built-In: Accessibility Learning as an Engine for Lasting Leadership Support:
  https://www.levelaccess.com/resources/webinar-from-buy-in-to-built-in-accessibility-learning-as-an-engine-for-lasting-leadership-support/
• Level Access, Webinars:
  https://www.levelaccess.com/webinar/
• Global Accessibility Awareness Day, Events:
  https://accessibility.day/events/
• InclusionHub, Digital Inclusion Events and Webinars:
  https://www.inclusionhub.com/events

 

Data wydarzenia: 14 kwietnia 2026 r.

Organizator: American Printing House for the Blind

Forma: webinar online

Miejsce: online

Język: angielski

Status: wydarzenie odbyło się, dostępne są materiały i nagranie

Tematyka: abacus, matematyka mentalna, edukacja matematyczna uczniów niewidomych i słabowidzących

Wprowadzenie

Abacus and Mental Math: Why it Matters było webinarem zorganizowanym przez American Printing House for the Blind. Wydarzenie odbyło się 14 kwietnia 2026 roku i dotyczyło roli liczydła oraz matematyki mentalnej w edukacji uczniów niewidomych i słabowidzących.

To bardzo ciekawy temat, ponieważ matematyka dostępna często kojarzy się głównie z zapisem brajlowskim, dostosowanymi podręcznikami albo technologią. Tymczasem webinar APH przypominał o narzędziu znacznie starszym, ale nadal bardzo ważnym: liczydle. W kontekście edukacji uczniów z niepełnosprawnością wzroku abacus nie jest tylko pomocą do wykonywania obliczeń. Może wspierać rozumienie liczb, pamięć roboczą, rozumowanie matematyczne i większą niezależność ucznia.

O jakim wydarzeniu mowa

Według oficjalnej strony American Printing House for the Blind webinar Abacus and Mental Math: Why it Matters odbył się 14 kwietnia 2026 roku w godzinach 3:00–4:00 PM czasu wschodniego USA. Wydarzenie było prowadzone online i zostało umieszczone w ofercie webinarów APH.

Opis wydarzenia wskazuje, że sesja koncentrowała się na badaniach i praktyce związanej z nauczaniem liczydła oraz konkursami Abacus Bee dla uczniów niewidomych i słabowidzących. Uczestnicy mogli dowiedzieć się, jak praca z liczydłem wspiera rozwój pojęcia liczby, pamięć roboczą, rozumowanie oraz samodzielność.

Na stronie webinaru APH udostępniło także materiały dodatkowe, m.in. dokument o Abacus Bee i matematyce mentalnej, przykładowe pytania konkursowe w dużym druku, materiały w brajlu UEB i Nemeth oraz handout dla rodziców dotyczący używania liczydła i konkursów Abacus Bee.

Dlaczego ten temat jest ważny

Matematyka bywa jednym z trudniejszych obszarów edukacji dla uczniów niewidomych i słabowidzących, szczególnie wtedy, gdy materiały lub metody nauczania są silnie oparte na wzroku. Wiele pojęć matematycznych przedstawia się wizualnie: przez układ cyfr, działania pisemne, tabele, wykresy, schematy lub gesty nauczyciela przy tablicy.

W takim kontekście liczydło może pełnić bardzo praktyczną funkcję. Pozwala uczniowi wykonywać działania w sposób dotykowy, uporządkowany i dostępny. Daje możliwość pracy z liczbami bez konieczności polegania wyłącznie na wzroku albo na pamięci krótkotrwałej.

Webinar APH był ważny właśnie dlatego, że pokazywał liczydło nie jako przestarzałe narzędzie, ale jako element nowoczesnej edukacji matematycznej. W opisie wydarzenia organizator podkreślał, że abacus może być jednym z narzędzi wspierających rozwój myślenia matematycznego u uczniów niewidomych i słabowidzących.

Co było tematem przewodnim

Głównym tematem webinaru było znaczenie liczydła i matematyki mentalnej w edukacji uczniów z niepełnosprawnością wzroku. APH zwracało uwagę, że praktyka z liczydłem może wspierać nie tylko samo liczenie, ale także szersze kompetencje poznawcze.

W opisie wydarzenia wymieniono kilka obszarów, które miały być omówione podczas sesji:

1. number sense, czyli rozumienie liczb i relacji między nimi,
2. working memory, czyli pamięć robocza,
3. reasoning, czyli rozumowanie,
4. independence, czyli samodzielność ucznia,
5. przejście od pracy z fizycznym liczydłem do matematyki mentalnej,
6. znaczenie konkursów Abacus Bee dla uczniów niewidomych i słabowidzących.

Takie ujęcie pokazuje, że liczydło nie jest traktowane wyłącznie jako narzędzie do szybszego liczenia. Jest raczej sposobem budowania struktury myślenia matematycznego. Uczeń może najpierw wykonywać działania na konkretnym narzędziu, a później stopniowo przenosić te strategie do obliczeń w pamięci.

Abacus Bee, czyli więcej niż konkurs szybkości

Ważnym elementem webinaru były także konkursy Abacus Bee. APH wskazywało, że formaty zadań w tych konkursach są projektowane tak, aby mierzyć rzeczywiste myślenie matematyczne, a nie tylko szybkość lub zapamiętywanie.

To istotne, ponieważ w edukacji matematycznej łatwo sprowadzić ocenianie do tempa wykonywania działań. Tymczasem w przypadku uczniów niewidomych i słabowidzących równie ważne jest sprawdzenie, czy uczeń rozumie strukturę działania, potrafi dobrać strategię, utrzymać informacje w pamięci roboczej i wykonać zadanie w dostępny dla siebie sposób.

Abacus Bee można więc traktować nie tylko jako konkurs, ale także jako narzędzie promowania wysokich oczekiwań wobec uczniów z niepełnosprawnością wzroku. Sam udział w takim wydarzeniu pokazuje, że uczniowie niewidomi i słabowidzący mogą rozwijać umiejętności matematyczne w sposób aktywny, ambitny i dostosowany do swoich potrzeb.

Od liczydła do matematyki mentalnej

Jednym z ciekawszych wątków webinaru było przejście od pracy z fizycznym liczydłem do matematyki mentalnej. W praktyce oznacza to, że uczeń najpierw uczy się wykonywać działania na konkretnym narzędziu, a następnie stopniowo zaczyna wyobrażać sobie układ liczydła i wykonywać obliczenia w pamięci.

Takie podejście może wspierać rozwój samodzielności. Uczeń nie musi być zależny wyłącznie od kalkulatora, pomocy nauczyciela albo zewnętrznych narzędzi cyfrowych. Może rozwijać własne strategie liczenia i rozumienia działań.

Nie oznacza to oczywiście, że technologia przestaje być potrzebna. Raczej chodzi o to, że liczydło i matematyka mentalna mogą być jednym z fundamentów kompetencji matematycznych. Dla ucznia niewidomego lub słabowidzącego ważne jest posiadanie różnych sposobów pracy: brajla matematycznego, technologii, dostępnych materiałów, kalkulatorów, ale także narzędzi dotykowych i strategii mentalnych.

Materiały udostępnione przez APH

Na stronie wydarzenia APH udostępniło kilka materiałów związanych z webinarem. Są one szczególnie wartościowe, ponieważ nie ograniczają się do samego opisu spotkania, ale pozwalają lepiej zrozumieć temat i wykorzystać go w praktyce.

Wśród materiałów znalazły się:

1. Why an Abacus Bee and Mental Math,
2. Practice Abacus Bee Contest Questions – Large Print – All levels,
3. Practice Abacus Bee Contest Questions UEB braille,
4. Practice Abacus Bee Contest Questions Nemeth braille,
5. Parent Handout Abacus Use and Bee.

Ten zestaw dobrze pokazuje, do kogo kierowane było wydarzenie. Z jednej strony są tu materiały dla nauczycieli i specjalistów, z drugiej przykładowe zadania dla uczniów, a także handout dla rodziców. Dzięki temu temat liczydła nie zostaje zamknięty wyłącznie w szkole, ale może być omawiany również z rodzinami i zespołami wspierającymi edukację ucznia.

Gdzie tu miejsce dla technologii

Webinar dotyczył przede wszystkim liczydła i matematyki mentalnej, ale ma też ważny kontekst technologiczny. W edukacji uczniów niewidomych i słabowidzących technologia często odgrywa ogromną rolę: czytniki ekranu, monitory brajlowskie, notatniki brajlowskie, aplikacje matematyczne, dostępne dokumenty i specjalistyczne narzędzia edukacyjne.

Jednocześnie APH pokazuje, że dostępna matematyka nie może opierać się wyłącznie na technologii cyfrowej. Narzędzia dotykowe, takie jak liczydło, nadal mogą być bardzo ważne, szczególnie na etapie budowania pojęcia liczby i rozumienia działań.

To ważna lekcja dla edukacji dostępnej. Najlepsze wsparcie nie polega na wybraniu jednego narzędzia dla wszystkich. Polega na dobraniu metod do ucznia, zadania i etapu nauki. Czasem będzie to brajl, czasem technologia cyfrowa, czasem opis słowny, a czasem właśnie abacus.

Dlaczego to może być ciekawe z polskiej perspektywy

Z polskiej perspektywy webinar APH może być bardzo ciekawy, ponieważ temat dostępnej matematyki nadal wymaga praktycznych rozwiązań. Uczniowie niewidomi i słabowidzący potrzebują nie tylko dostosowanych podręczników, ale także dobrych metod nauczania pojęć matematycznych.

Liczydło może być jednym z takich narzędzi. Pomaga pracować z liczbami w sposób dotykowy i uporządkowany. Może też wspierać rozwijanie pamięci roboczej, koncentracji i samodzielnego rozwiązywania zadań.

W polskich szkołach i ośrodkach warto byłoby częściej pokazywać matematykę jako obszar, który da się skutecznie dostosować. Nie chodzi tylko o to, aby uczeń otrzymał zadanie w brajlu lub większym druku. Chodzi także o to, aby miał narzędzia i strategie pozwalające realnie rozumieć działania, ćwiczyć samodzielność i rozwijać pewność siebie w pracy z liczbami.

Dla kogo ten materiał może być przydatny

Webinar i materiały APH mogą być przydatne dla kilku grup odbiorców. Przede wszystkim dla nauczycieli uczniów niewidomych i słabowidzących, którzy szukają praktycznych sposobów nauczania matematyki. Mogą być też pomocne dla rodziców, którzy chcą lepiej zrozumieć, dlaczego liczydło nadal ma znaczenie i jak może wspierać dziecko w nauce.

Materiał może zainteresować również specjalistów od technologii wspomagających. Pokazuje bowiem, że dostępność matematyki nie kończy się na oprogramowaniu. Ważne są także narzędzia analogowe, strategie dotykowe i sposób prowadzenia ucznia od konkretu do bardziej abstrakcyjnego myślenia.

Podsumowanie

Abacus and Mental Math: Why it Matters było webinarem American Printing House for the Blind, który odbył się 14 kwietnia 2026 roku. Spotkanie dotyczyło znaczenia liczydła i matematyki mentalnej w edukacji uczniów niewidomych i słabowidzących.

Najważniejszym przesłaniem wydarzenia było pokazanie, że abacus nie jest jedynie historycznym narzędziem do liczenia. Może wspierać rozwój rozumienia liczb, pamięci roboczej, rozumowania matematycznego i samodzielności. Webinar omawiał także konkursy Abacus Bee oraz sposób, w jaki mogą one mierzyć realne myślenie matematyczne, a nie tylko tempo wykonywania działań.

Wartością wydarzenia są również udostępnione materiały: dokumenty o Abacus Bee i matematyce mentalnej, przykładowe zadania w dużym druku, pliki brajlowskie UEB i Nemeth oraz materiał dla rodziców. Dzięki temu webinar może być punktem wyjścia do dalszej pracy z uczniem, rodziną i zespołem edukacyjnym.

Z perspektywy edukacji dostępnej jest to bardzo praktyczny temat. Pokazuje, że matematyka dla uczniów niewidomych i słabowidzących wymaga nie tylko dostosowanych materiałów, ale także dobrze dobranych narzędzi, strategii i wysokich oczekiwań. Liczydło, mimo swojej prostoty, nadal może być jednym z ważnych elementów takiego podejścia.

Źródła

• American Printing House for the Blind, Abacus and Mental Math: Why it Matters:
  https://www.aph.org/blog/events/abacus-and-mental-math-why-it-matters/
• American Printing House for the Blind, Webinars:
  https://www.aph.org/webinars/
• APH Access Academy, archiwum webinarów na YouTube:
  https://www.youtube.com/playlist?list=PLUj6DcM1nN3ETBrf17n6IKIxSihSU-gx0
• APH, kanał YouTube:
  https://www.youtube.com/user/aphftb/videos

 

Data wydarzenia: 26 lutego 2026 r.

Organizator: Envision University

Forma: stacjonarnie w Envision Dallas oraz przez livestream webinar

Miejsce stacjonarne: Farmers Branch, Texas, USA

 

Wprowadzenie

Low Vision Grand Rounds z 26 lutego 2026 r. było wydarzeniem edukacyjnym organizowanym przez Envision University. Oficjalne opisy wskazują, że webinar był dostępny zarówno na miejscu w Envision Dallas, jak i online w formie livestreamu. Sam Envision University prezentuje to wydarzenie jako część swojej oferty continuing education dla specjalistów zajmujących się rehabilitacją widzenia i low vision.

To bardzo dobry temat na artykuł blogowy, bo rdzeń wydarzenia nie polegał na suchym omawianiu chorób oczu, tylko na przełożeniu obrazu klinicznego na to, jak człowiek funkcjonuje w codziennym życiu. Właśnie ten most między diagnozą a praktyką jest najciekawszy, bo daje się go potem „przetłumaczyć” na język użyteczny dla użytkownika, opiekuna albo osoby pracującej z technologią wspomagającą.

 

O jakim wydarzeniu mowa

Z oficjalnego wpisu ACVREP wynika, że było to 2-godzinne wydarzenie edukacyjne, zaplanowane na 26 lutego 2026 r., z możliwością udziału na miejscu albo przez transmisję online. Wpis wskazuje też koszt udziału, termin rejestracji do 24 lutego 2026 r. oraz kontakt do organizatora, co potwierdza, że nie był to luźny webinar marketingowy, tylko formalne wydarzenie szkoleniowe wpisane w system CE.

Na stronie Envision University wydarzenie widnieje jako „Low vision Grand Rounds” z dopiskiem „Via Livestream Webinar | February 26 | 2026 | Envision Dallas”. Sama platforma Envision University opisuje swoją ofertę jako klinicznie istotną, opartą na dowodach edukację, która ma odpowiadać na luki w praktyce low vision rehabilitation i poprawiać opiekę nad osobami niewidomymi lub słabowidzącymi.

 

Co było tematem przewodnim

Oficjalny opis wydarzenia brzmi: „Practical Low Vision Applications of Eye Diseases: A Functional Team Approach.” Już sam tytuł dobrze pokazuje charakter spotkania. Nie chodziło o klasyczne omawianie patologii oka w oderwaniu od życia pacjenta, ale o praktyczne zastosowania low vision w kontekście różnych chorób oczu oraz o funkcjonalne, zespołowe podejście do wsparcia.

ACVREP podaje wprost, że low vision nie jest definiowane wyłącznie przez ostrość wzroku, ale przez to, jak choroba oczu wpływa na zdolność pacjenta do funkcjonowania w codziennym życiu. To bardzo ważne ujęcie, bo przesuwa środek ciężkości z samego wyniku klinicznego na realne skutki: czy ktoś może czytać, poruszać się, wykonywać konkretne zadania i utrzymywać samodzielność.

Kliniczne case’y, ale po ludzku

Opis wydarzenia mówi też, że prezentacja koncentrowała się na real-world visual challenges associated with common ocular pathology conditions, czyli na rzeczywistych trudnościach wzrokowych związanych z typowymi schorzeniami okulistycznymi. To właśnie dlatego ten temat tak dobrze nadaje się do „tech-tłumaczeń”. Zamiast zatrzymywać się na nazwie schorzenia, punkt wyjścia stanowi pytanie: co ta choroba robi z widzeniem w praktyce.

Uczestnicy mieli uczyć się, jak różne choroby wpływają na contrast sensitivity, visual fields i task-specific vision demands, czyli odpowiednio wrażliwość na kontrast, pole widzenia oraz wymagania wzrokowe związane z konkretnymi zadaniami. To już jest bardzo użytkowe podejście. Dla wielu osób ważniejsze od samej nazwy diagnozy jest to, czy problem dotyczy kontrastu, centralnego czy peryferyjnego widzenia, rozpoznawania szczegółów albo wykonywania określonych czynności.

 

Gdzie tu miejsce dla technologii

W opisie wydarzenia organizatorzy zaznaczyli, że nacisk zostanie położony na przekładanie ustaleń klinicznych na meaningful interventions, czyli sensowne interwencje. Wśród nich wymieniono wprost magnification, lighting, technology oraz patient counseling. To bardzo mocny sygnał, że technologia była jednym z konkretnych narzędzi wsparcia, ale nie jedynym. Była osadzona obok oświetlenia, powiększenia i poradnictwa, a więc w praktycznym ekosystemie pomocy.

To właśnie czyni ten webinar tak dobrym materiałem do popularyzacji. Nie sprzedaje złudzenia, że jedno urządzenie rozwiąże wszystko. Pokazuje raczej logikę doboru narzędzi: najpierw trzeba rozumieć, jak dana choroba zmienia funkcjonowanie wzrokowe, a dopiero potem dobierać powiększenie, kontrast, oświetlenie czy technologię.

 

Cztery bardzo konkretne cele

ACVREP opublikował także cele dydaktyczne wydarzenia. Uczestnicy mieli nauczyć się:

1. rozpoznawać typowe funkcjonalne deficyty widzenia związane z głównymi chorobami oczu,
2. stosować strategie low vision specyficzne dla danej choroby, w tym powiększenie, oświetlenie, poprawę kontrastu i technologię,
3. dopasowywać urządzenia i interwencje do potrzeb pacjenta na podstawie diagnozy, funkcji wzrokowych i stylu życia,
4. rozpoznawać, kiedy potrzebne jest skierowanie do innych specjalistów, np. terapii zajęciowej, orientacji przestrzennej i mobilności czy usług edukacyjnych.

 

Podsumowanie

Low Vision Grand Rounds z 26 lutego 2026 r. było 2-godzinnym wydarzeniem Envision University, dostępnym stacjonarnie i online, skoncentrowanym na temacie „Practical Low Vision Applications of Eye Diseases: A Functional Team Approach”. Oficjalny opis jasno pokazuje, że osią spotkania było przełożenie klinicznych informacji o chorobach oczu na praktyczne strategie poprawy codziennego funkcjonowania, z wykorzystaniem m.in. powiększenia, oświetlenia, kontrastu, technologii i poradnictwa.

I właśnie dlatego to świetny materiał do „tech-tłumaczeń”. Nie chodzi tu o technologię dla samej technologii, tylko o sensowne pytanie: jak sprawić, żeby człowiek z konkretnym problemem wzrokowym lepiej działał w realnym życiu. A to jest zwykle dużo cenniejsze niż kolejna prezentacja o innowacji, która brzmi wspaniale tylko do chwili, gdy trzeba przeczytać nią etykietę leku.

 

Źródła

• ACVREP, CE Opportunities Details: Low Vision Grand Rounds.
• Envision University, Low vision Grand Rounds | Via Livestream Webinar | February 26 | 2026 | Envision Dallas.
• Envision University, strona główna / opis oferty edukacyjnej.

seniorami z utratą wzroku z uwzględnieniem kompetencji kulturowej. Chodzi o dwuczęściowy cykl „Navajo Elders, Blindness, and Cultural Competence”, którego pierwsza część odbyła się 16 stycznia 2026 r., a druga 20 lutego 2026 r.. Oba spotkania były częścią regularnego programu webinarów OIB-TAC, organizowanych w trzeci piątek miesiąca.

Już sam wybór tematu mówi sporo. OIB-TAC to ośrodek, który koncentruje się na potrzebach starszych osób niewidomych i słabowidzących, więc nie chodzi tu o ogólną debatę o inkluzji, tylko o bardzo konkretny obszar: jak wspierać osoby starsze z utratą wzroku w sposób uwzględniający ich kontekst kulturowy, relacyjny i społeczny.

 

O jakich webinarach mowa

Na oficjalnej stronie webinarów OIB-TAC widnieją dwa wydarzenia:

• „Navajo Elders, Blindness, and Cultural Competence: Part 1” z 16 stycznia 2026 r.
• „Navajo Elders, Blindness, and Cultural Competence: Part 2” z 20 lutego 2026 r.

W obu przypadkach prowadzącą była Sacheen Smith, opisywana przez OIB-TAC jako disability advocate. Oficjalny opis drugiej części oraz komunikaty OIB-TAC wskazują, że webinary dotyczyły praktyk kompetentnych kulturowo w pracy z Navajo (Diné) Elders będącymi osobami niewidomymi lub słabowidzącymi.

To ważne, bo nie chodziło o abstrakcyjne rozważania o różnorodności. Tematem była konkretna grupa społeczna i kulturowa, a więc starsze osoby z narodu Navajo, które doświadczają ślepoty lub słabowzroczności i których doświadczenia są kształtowane nie tylko przez sam stan wzroku, ale też przez kulturę, komunikację i tradycyjne sposoby rozumienia niepełnosprawności.

 

Dlaczego ten temat jest tak ciekawy

Najcenniejsze w tym cyklu jest to, że łączy on dwa obszary, które bardzo często opisuje się osobno. Z jednej strony mamy starzenie się i utratę wzroku, a z drugiej kompetencję kulturową. Tymczasem oficjalny opis webinaru podkreśla, że doświadczenia Navajo Elders są kształtowane przez cultural worldviews, relational communication styles oraz traditional understandings of disability.

To oznacza, że skuteczne wsparcie nie może ograniczać się do przekazania kilku technik kompensacyjnych czy listy pomocy optycznych. Jeśli ktoś pracuje z osobą starszą z utratą wzroku, musi rozumieć także to, jak ta osoba postrzega swoją sytuację, jak komunikuje potrzeby, komu ufa i jaką rolę odgrywa rodzina oraz wspólnota. To już jest ostrożna interpretacja oficjalnego opisu, ale bardzo wyraźnie z niego wynika.

 

Seniorzy z utratą wzroku jako osobny obszar wsparcia

Sama strona webinarów OIB-TAC jasno pokazuje, że centrum interesuje się potrzebami older adults with vision loss i buduje cały program edukacyjny wokół tej grupy. To ważne, bo starsze osoby z utratą wzroku bywają traktowane jak dodatek do szerszej kategorii „osób z niepełnosprawnością wzroku”, choć ich potrzeby często są inne niż potrzeby młodszych użytkowników technologii czy uczniów w systemie edukacji.

Właśnie dlatego temat seniorów z utratą wzroku jest tu tak wartościowy. OIB-TAC nie mówi wyłącznie o diagnozie czy medycznym aspekcie widzenia. Z programu webinarów widać raczej podejście praktyczne i życiowe: jak wspierać codzienne funkcjonowanie, bezpieczeństwo, komunikację i niezależność osób starszych, które tracą wzrok.

 

Kompetencja kulturowa zamiast jednego uniwersalnego modelu

W grudniowym zaproszeniu do pierwszej części OIB-TAC przypomniał, że w Stanach Zjednoczonych istnieją 574 federally recognized American Indian tribes and Alaska Native Villages, a także wiele społeczności uznawanych na poziomie stanowym, oraz że ich beliefs, customs, and cultural foundations vary. To bardzo ważne zastrzeżenie, bo pokazuje, że nawet w obrębie jednego szerokiego zbioru społeczności rdzennych nie ma jednego prostego schematu.

W praktyce webinar nie proponował więc banalnej recepty typu „wszyscy potrzebują tego samego, tylko w uprzejmszym tonie”. Oficjalne opisy wskazują raczej na potrzebę rozumienia różnic kulturowych i budowania wsparcia, które jest zakorzenione w doświadczeniu konkretnej społeczności. To właśnie czyni ten temat rzadkim i wartościowym. W świecie szkoleń o dostępności bardzo łatwo sprowadzić wszystko do checklisty, a tu wyraźnie chodziło o coś bardziej złożonego.

 

Co można z tego wyciągnąć szerzej

Z perspektywy osób zajmujących się dostępnością ten cykl webinarów ma jedną ważną lekcję: dobra praktyka nie kończy się na technice. Nawet jeśli ktoś zna rozwiązania dla osób niewidomych i słabowidzących, to bez uwzględnienia kontekstu kulturowego może po prostu źle odczytać potrzeby użytkownika albo źle zbudować relację wsparcia. To nie znaczy, że technologia i rehabilitacja tracą znaczenie. Chodzi raczej o to, że w realnym życiu skuteczne wsparcie jest bardziej złożone niż sama znajomość narzędzi.

To również ciekawy trop dla polskiego czytelnika. W Polsce dużo częściej mówi się o dostępności w języku standardów, sprzętu, procedur i usług, a znacznie rzadziej o tym, jak kulturowe sposoby komunikacji i rozumienia niepełnosprawności wpływają na odbiór wsparcia. Nie chodzi o bezpośrednie kopiowanie amerykańskich realiów, bo to byłoby dość leniwe. Chodzi raczej o dostrzeżenie, że kompetencja kulturowa może mieć znaczenie także tam, gdzie pracuje się z różnymi środowiskami, rodzinami i lokalnymi wspólnotami. Ten wniosek jest interpretacją opartą na oficjalnych opisach OIB-TAC.

 

Podsumowanie

Cykl „Navajo Elders, Blindness, and Cultural Competence” z 16 stycznia i 20 lutego 2026 r. to jeden z ciekawszych przykładów webinarów, które pokazują temat utraty wzroku w starszym wieku w szerszym kontekście społecznym i kulturowym. OIB-TAC opisał te spotkania jako poświęcone kulturowo kompetentnym praktykom w pracy z Navajo Elders będącymi osobami niewidomymi lub słabowidzącymi, z uwzględnieniem worldviews, relational communication styles i traditional understandings of disability.

To wartościowy i rzadko opisywany temat, bo pokazuje, że wsparcie osób starszych z utratą wzroku nie polega wyłącznie na doborze technik czy narzędzi. Równie ważne jest rozumienie człowieka w jego własnym kontekście kulturowym. I, niestety dla miłośników prostych rozwiązań, nie da się tego załatwić jedną checklistą.

 

Źródła

• OIB-TAC, strona webinarów 2026
• OIB-TAC, „Navajo Elders, Blindness, and Cultural Competence: Part 1”
  • • • • • • • • OIB-TAC, „Navajo Elders, Blindness, and Cultural Competence: Part 2”
• OIB-TAC Weekly Brief z 15 stycznia 2026 r.
• OIB-TAC Weekly Brief z 23 stycznia 2026 r.
• OIB-TAC Weekly Brief z 9 lutego 2026 r.

Data wydarzenia: 18-20 lutego 2026 r.

Miejsce: Biuro Narodów Zjednoczonych w Wiedniu, Vienna International Centre, Wiedeń, Austria

 

Wprowadzenie

W dniach 18-20 lutego 2026 r. w Wiedniu odbyła się Zero Project Conference 2026, jedno z najbardziej znanych na świecie wydarzeń poświęconych dostępności i innowacjom dla osób z niepełnosprawnościami. Konferencja została zorganizowana w Biurze Narodów Zjednoczonych w Wiedniu, a głównymi tematami tegorocznej edycji były dostępność, ICT oraz reagowanie kryzysowe. W wydarzeniu uczestniczyło ponad 1400 osób z około 100 krajów, co dobrze pokazuje skalę i międzynarodowy zasięg tej inicjatywy.

Z biegiem lat Zero Project stał się miejscem spotkań innowatorów, organizacji społecznych, ekspertów, przedstawicieli biznesu i sektora publicznego. Oficjalny opis konferencji podkreślał, że tegoroczny program został ukształtowany przez projekty wybrane w ramach procesu #ZeroCall26, czyli wieloetapowej selekcji prowadzonej przez globalną sieć Zero Project. W tej edycji zgłoszono 586 nominacji z 93 krajów. Proces selekcji obejmował formalną weryfikację, recenzje eksperckie oraz sprawdzanie wiarygodności zgłoszonych informacji.

 

Dlaczego ta konferencja była ważna

Zero Project Conference 2026 była czymś więcej niż tylko prezentacją „dobrych praktyk”. Oficjalne materiały opisują ją jako globalną platformę współpracy, wymiany wiedzy i wzajemnego uczenia się. W programie przewidziano ponad 300 prelegentów z 50 krajów oraz 100 sesji w ciągu trzech dni. Nie był to więc zbiór pojedynczych wystąpień, ale szeroki przegląd rzeczywistych rozwiązań z zakresu dostępności i włączania społecznego.

W centrum uwagi znalazły się nie tylko technologie cyfrowe. Zaprezentowano również praktyczne modele wdrażania dostępności, edukacji, uczestnictwa społecznego i reagowania kryzysowego. Organizatorzy podkreślali trzy kryteria wyboru rozwiązań: innowacyjność, wpływ i skalowalność. Jest to szczególnie ważne z perspektywy osób niewidomych i słabowidzących, ponieważ wiele projektów wspierających powstaje lokalnie, ale tylko część z nich ma potencjał, by rozwijać się szerzej i realnie pomagać większej liczbie osób.

 

Czy w programie rzeczywiście uwzględniono osoby niewidome i słabowidzące?

Zdecydowanie tak, i nie były to jedynie pojedyncze wzmianki. Oficjalny program konferencji zawierał kilka wystąpień odnoszących się bezpośrednio do osób niewidomych i słabowidzących. Najbardziej wyraźnym przykładem była sesja „Hardware and smartphones designed for blind and low-vision users”, która odbyła się 18 lutego 2026 roku w godzinach 11:00-12:30. Z opisu tej sesji wynika, że prezentowano innowacje zmieniające smartfony i urządzenia ubieralne w inkluzywne przewodniki i osobistych asystentów. Wśród przykładów wymieniano inteligentne okulary oraz aplikacje nawigacyjne oparte na sztucznej inteligencji.

To ważne, ponieważ oficjalny program nie ograniczał się do ogólnych rozważań o dostępności, lecz wskazywał konkretne technologie związane z codziennymi potrzebami osób z dysfunkcją wzroku: poruszaniem się, mobilnym wsparciem, odczytem informacji i samodzielnością. Sama obecność takiej sesji pokazuje, że wsparcie dla osób niewidomych i słabowidzących było jednym z wyraźnie obecnych tematów w części programu poświęconej ICT i dostępności.

 

Realne rozwiązania dla osób niewidomych

Jedną z organizacji, na które zwrócono uwagę, była Audirivision Technologies. Strona konferencji przedstawiła ją jako inicjatywę rozwijającą niedrogie i skalowalne technologie wspomagające dla osób niewidomych i słabowidzących. Opis wskazuje, że ich rozwiązanie łączy aplikacje mobilne oparte na sztucznej inteligencji z niedrogim urządzeniem wspierającym czytanie, dzięki czemu użytkownicy mogą samodzielnie czytać dokumenty, korzystać z materiałów drukowanych oraz uczestniczyć w edukacji, szkoleniach zawodowych i pracy.

Co więcej, na stronie konferencyjnej poświęconej współzałożycielowi tej organizacji podano, że narzędzia Audirivision umożliwiły niezależny dostęp ponad 6300 osobom oraz pozwoliły udostępnić cyfrowo ponad 140 000 dokumentów. Nie jest to więc ogólny slogan o inkluzywności, ale przykład rozwiązania wdrażanego w konkretnej skali, mogącego zainteresować zarówno środowisko technologiczne, jak i organizacje zajmujące się edukacją oraz zatrudnieniem osób z dysfunkcją wzroku.

Kolejnym ważnym punktem programu było wystąpienie „Braille at Scale: Boltay Huroof”, które odbyło się 19 lutego 2026 r. w godzinach 15:00-15:20. W oficjalnym opisie sesji wskazano, że chodzi o oprogramowanie z Pakistanu, które konwertuje tekst drukowany i cyfrowy na alfabet Braille’a, wspierając w ten sposób alfabetyzację, edukację i wymianę informacji osób niewidomych i słabowidzących. Sam fakt, że Braille otrzymał osobną, dedykowaną sesję, pokazuje, że konferencja nie skupiała się wyłącznie na modnych tematach związanych ze sztuczną inteligencją, ale obejmowała również podstawowe zagadnienia związane z dostępnością informacji.

 

Niewidomi nie tylko jako odbiorcy technologii

W programie konferencji pojawił się także interesujący punkt pokazujący osoby niewidome nie tylko jako użytkowników technologii, ale również jako aktywnych uczestników życia społecznego i sportowego. Chodzi o „Blind baseball demo”, które odbyło się 18 lutego 2026 roku w godzinach 13:30-13:50. Z oficjalnego opisu wynika, że dzieci niewidome i słabowidzące prezentowały, jak grają w baseball, wykorzystując dźwięk piłki oraz współpracę zespołową. Pokaz został zorganizowany przez UNSII we współpracy z Inclusive Sports Network, Austrian Baseball Federation oraz Hilfsgemeinschaft der Blinden und Sehschwachen Österreichs.

Był to niewielki punkt programu, ale miał duże znaczenie. Pokazywał bowiem, że obecność osób niewidomych na konferencji nie ograniczała się jedynie do tematów związanych ze sprzętem i aplikacjami. Ważny był także wątek uczestnictwa, sprawczości i obecności w przestrzeni publicznej, również poprzez sport i działania pokazowe.

Sama konferencja też była projektowana z myślą o dostępności

Warto podkreślić, że organizatorzy nie ograniczyli się do rozmów o dostępności, ale wdrożyli konkretne rozwiązania również na miejscu. Na stronie #ZeroCon26 można znaleźć informacje o przewodnikach audio, dotykowych ścieżkach prowadzących, wersjach agendy i map w dużym druku, aplikacji do nawigacji haptycznej, a także o materiałach dostępnych w formacie Word, napisach na żywo w języku angielskim, tłumaczeniu na International Sign, dostępnych plikach PowerPoint oraz wybranych materiałach z audiodeskrypcją.

Dla osób niewidomych i słabowidzących szczególnie ważne były trzy elementy. Po pierwsze, przygotowano przewodniki audio pomagające dotrzeć do budynku, przejść przez rejestrację i odnaleźć główne sale. Po drugie, zastosowano dotykowe prowadzenie w przestrzeni konferencji. Po trzecie, udostępniono aplikację oferującą wibracyjne wskazówki nawigacyjne. To pokazuje, że dostępność nie została potraktowana jako puste hasło, ale jako realna część organizacji wydarzenia.

 

Co z tego wynika dla środowiska dostępności w Polsce

Na podstawie oficjalnych materiałów można stwierdzić jedno: Zero Project Conference 2026 wyraźnie uwzględniała temat osób niewidomych i słabowidzących. Widać to zarówno w programie konferencji, gdzie pojawiły się sesje o smartfonach, urządzeniach ubieralnych i Braille’u, jak i w rozwiązaniach wdrożonych na miejscu. Nie była to więc przypadkowa ani symboliczna wzmianka.

Dla polskich czytelników zainteresowanych technologią asystującą jest to ważna obserwacja. Program konferencji łączył sztuczną inteligencję, urządzenia mobilne, nawigację, czytanie dokumentów, Braille’a oraz praktyczną organizację dostępnej przestrzeni. Innymi słowy, osoba niewidoma nie została tam sprowadzona do roli abstrakcyjnego „beneficjenta”, ale potraktowano ją jako realnego odbiorcę konkretnych narzędzi i usług.

 

Podsumowanie

Zero Project Conference 2026 była jednym z ważniejszych międzynarodowych wydarzeń poświęconych dostępności. Odbyła się 18-20 lutego 2026 roku w Wiedniu, zgromadziła ponad 1400 uczestników z około 100 krajów i koncentrowała się na trzech głównych obszarach: dostępności, ICT oraz reagowaniu kryzysowym.

W programie znalazły się wyraźne i potwierdzone wątki dotyczące osób niewidomych i słabowidzących, w tym sesje poświęcone smartfonom i urządzeniom wspierającym użytkowników z dysfunkcją wzroku, tematowi Braille’a oraz pokazowi blind baseball. Co ważne, sama konferencja również została przygotowana w sposób uwzględniający potrzeby uczestników z różnymi wymaganiami dostępnościowymi, od orientacji w przestrzeni po dostępne materiały i informacje.

W praktyce oznacza to, że Zero Project Conference 2026 nie tylko mówiła o dostępności, ale również pokazywała ją w działaniu: w technologii, edukacji, informacji, sporcie i samej organizacji wydarzenia. Taki model jest znacznie bardziej wartościowy niż same deklaracje o inkluzywności, za którymi nie idą konkretne rozwiązania.

 

Źródła

http://zeroproject.org/conferences/zero-project-conference-2026

http://zeroproject.org/fileadmin/root_zeroproject/Downloads/Press_Releases/2026-02_PressRelease_ZeroProjectConference2026.pdf

http://zerocon26.zeroproject.org/sessions/c2Vzc2lvbjoyMDk5NTU%3D

http://zerocon26.zeroproject.org/sessions/c2Vzc2lvbjoyMTI3NTI%3D

http://zerocon26.zeroproject.org/participations/645065

http://zerocon26.zeroproject.org/participants/3307690

http://zerocon26.zeroproject.org/components/59336/HxQY8li3aHn6