Seen. Wystawa RNIB o osobach niewidomych i słabowidzących, ich historiach i sposobie postrzegania sight loss

Data potwierdzonej wystawy: 12–14 września 2025 r.

Możliwa kolejna odsłona: wrzesień, zgodnie z aktualną zapowiedzią RNIB

Organizator: RNIB, Royal National Institute of Blind People

Autor portretów: Joshua Bratt

Forma: wystawa fotograficzna / projekt kampanijny, dostępny stacjonarnie i online

Miejsce: RNIB Grimaldi Building w Londynie oraz online

Język: angielski

Tematyka: kampania społeczna, reprezentacja osób niewidomych i słabowidzących, świadomość sight loss, dostępna kultura

Wprowadzenie

Seen to wystawa fotograficzna przygotowana przez RNIB we współpracy z fotografem Joshuą Brattem. Projekt obejmuje 22 portrety osób niewidomych i słabowidzących oraz ich historie. Wystawa została pokazana w RNIB Grimaldi Building w Londynie od 12 do 14 września 2025 roku, a jej wersja online jest dostępna na stronie organizatora.

Projekt koncentruje się na sposobie, w jaki społeczeństwo postrzega osoby z utratą wzroku. RNIB pokazuje w nim osoby niewidome i słabowidzące przez ich doświadczenia, osiągnięcia, pracę, pasje i codzienne życie. Główne przesłanie wystawy jest proste: sight loss, czyli utrata wzroku, nie definiuje potencjału człowieka.

Obecnie RNIB prowadzi również stronę zapowiadającą wrześniową odsłonę Seen. Dzięki temu projekt pozostaje aktualny jako przykład kampanii społecznej, która łączy fotografię, reprezentację osób z niepełnosprawnością wzroku i dostępny sposób opowiadania historii.

O jakim wydarzeniu mowa

Seen zostało zaprezentowane jako bezpłatna wystawa portretowa w siedzibie RNIB w Londynie. Potwierdzona edycja odbyła się od piątku 12 września do niedzieli 14 września 2025 roku w RNIB Grimaldi Building przy 154a Pentonville Road w Londynie.

Autorem portretów jest Joshua Bratt, fotograf i fotoreporter. RNIB opisał wystawę jako serię 22 portretów osób niewidomych i słabowidzących, pokazującą ich życie, doświadczenia i indywidualność. Wystawa była dostępna stacjonarnie, a jej część online pozwala zapoznać się z projektem także osobom, które nie mogły pojawić się w Londynie.

Na stronie RNIB znajduje się również zaproszenie do udziału w Seen we wrześniu. Organizator opisuje projekt jako wystawę portretową osób niewidomych i słabowidzących uchwyconych przez Joshuę Bratta. Oznacza to, że po edycji z 2025 roku RNIB nadal rozwija lub promuje projekt w swojej komunikacji kampanijnej.

Co pokazuje wystawa

Seen składa się z 22 portretów osób niewidomych i słabowidzących. Każdy portret jest połączony z historią konkretnej osoby. Wystawa nie przedstawia utraty wzroku wyłącznie jako problemu medycznego, społecznego lub funkcjonalnego. Pokazuje ludzi w pełniejszym kontekście: przez ich pracę, zainteresowania, aktywność społeczną, osiągnięcia, osobowość i codzienne doświadczenia.

Wśród osób związanych z projektem pojawiają się przedstawiciele różnych środowisk: sportowcy, artyści, osoby publiczne, specjaliści, twórcy i osoby aktywne zawodowo. RNIB w komunikacie o wystawie wymienia m.in. Louise Simpson, pierwszą niewidomą osobę, która dołączyła do 100 Marathon Club, Lorda Blunketta, mistrza łucznictwa Clive’a Jonesa, astronoma dr. Nicolasa Bonne’a, gracza Bena Breena, prawniczkę Jessikah Inabę oraz modelkę Nan M.

Taki dobór bohaterów pokazuje różnorodność społeczności osób niewidomych i słabowidzących. Wystawa nie zamyka ich w jednej opowieści o niepełnosprawności. Pokazuje, że doświadczenie sight loss może być częścią życia, ale nie musi być jego jedyną definicją.

Joshua Bratt i idea projektu

Pomysł na Seen narodził się z codziennej obserwacji. Joshua Bratt zauważył osobę korzystającą z białej laski podczas swojej podróży do centrum Londynu. Zwrócił uwagę na to, jak łatwo można zobaczyć najpierw niepełnosprawność, a dopiero później człowieka z własną pracą, historią, osobowością i codziennością.

Ta obserwacja stała się punktem wyjścia do stworzenia serii portretów. Bratt chciał pokazać osoby niewidome i słabowidzące jako pełne, różnorodne postaci, a nie jako uproszczony obraz związany wyłącznie z utratą wzroku.

Seen wykorzystuje fotografię jako narzędzie zmiany perspektywy. Portret nie służy tu tylko przedstawieniu wyglądu osoby. Ma pokazać jej obecność, charakter, historię i sposób funkcjonowania w świecie. Właśnie dlatego projekt dobrze wpisuje się w działania RNIB związane ze zmianą społecznych wyobrażeń o sight loss.

Dostępność wystawy

Wystawa Seen została przygotowana z myślą o dostępności. RNIB informował, że każdemu portretowi towarzyszą bogate audiodeskrypcje. Przygotowano również broszurę dotykową, która pozwala doświadczać wystawy nie tylko wzrokowo.

To szczególnie ważne przy projekcie fotograficznym poświęconym osobom niewidomym i słabowidzącym. Jeżeli wystawa opowiada o społeczności sight loss, jej forma również powinna uwzględniać różne sposoby odbioru: tekst, dźwięk, dotyk i dostęp online.

Wersja internetowa projektu ma również duże znaczenie. Dzięki niej odbiorcy mogą zapoznać się z portretami i historiami poza Londynem. Dla osób korzystających z czytników ekranu, powiększenia, urządzeń brajlowskich lub materiałów audio ważne są nie tylko same zdjęcia, ale również opisy, nagrania, logiczna struktura strony i możliwość samodzielnego przejścia przez treść wystawy.

Znaczenie społeczne

Seen wpisuje się w działania RNIB dotyczące zmiany postrzegania osób niewidomych i słabowidzących. Organizacja od lat prowadzi kampanie pokazujące, że największą barierą nie zawsze jest sama utrata wzroku, ale również społeczne wyobrażenia, stereotypy i zbyt niskie oczekiwania wobec osób z sight loss.

Wystawa pokazuje osoby niewidome i słabowidzące jako ludzi aktywnych, różnorodnych i obecnych w wielu obszarach życia. Jej bohaterowie nie są przedstawieni wyłącznie przez pryzmat ograniczeń. Są pokazani przez swoje osiągnięcia, relacje, zainteresowania i doświadczenia.

Taki sposób opowiadania ma znaczenie. Reprezentacja wpływa na to, jak osoby z niepełnosprawnością wzroku są postrzegane w pracy, edukacji, mediach, kulturze i codziennych kontaktach. Seen pokazuje, że dobra kampania społeczna może opierać się na konkretnych historiach, a nie tylko na ogólnych hasłach.

Gdzie tu miejsce dla technologii i dostępności cyfrowej

Seen nie jest wydarzeniem technologicznym w ścisłym znaczeniu, ale ma ważny związek z dostępnością cyfrową. Wystawa jest dostępna online, dlatego istotne jest, aby treści mogły być odbierane także przez osoby korzystające z technologii wspomagających.

W praktyce oznacza to potrzebę opisów zdjęć, audiodeskrypcji, dostępnych nagrań, czytelnej struktury strony, logicznych nagłówków i treści możliwych do obsługi bez wzroku. Wystawa fotograficzna o osobach niewidomych i słabowidzących powinna być przygotowana tak, aby nie wykluczać osób, o których opowiada.

Seen może być więc przykładem połączenia sztuki, kampanii społecznej i dostępności. Pokazuje, że fotografia może być dostępna również wtedy, gdy towarzyszą jej dobrze przygotowane opisy, dźwięk, materiały dotykowe i wersja online.

Możliwa kontynuacja projektu

Po wystawie z 2025 roku RNIB nadal prowadzi stronę Seen i zaprasza do wrześniowej odsłony projektu. Organizator opisuje ją jako prezentację portretów osób niewidomych i słabowidzących przygotowanych przez Joshuę Bratta.

Dzięki temu Seen można traktować nie tylko jako jednorazową wystawę z 2025 roku, ale także jako projekt kampanijny, który pozostaje obecny w działaniach RNIB. Jego przesłanie nadal jest aktualne: osoby z utratą wzroku powinny być widziane przez swoje historie, wybory, kompetencje i osobowość, a nie wyłącznie przez sam fakt niepełnosprawności.

Dlaczego to może być ważne z polskiej perspektywy

Z polskiej perspektywy Seen może być dobrym przykładem kampanii społecznej, którą można przenieść także na lokalny grunt. W Polsce również potrzebne są projekty pokazujące osoby niewidome i słabowidzące nie tylko jako odbiorców pomocy, ale jako aktywnych uczestników życia społecznego, zawodowego i kulturalnego.

Podobne wystawy mogłyby być realizowane przez szkoły, biblioteki, uczelnie, domy kultury, organizacje pozarządowe i instytucje publiczne. Ważne byłoby jednak, aby od początku projektować je dostępnie: z audiodeskrypcją, opisami tekstowymi, materiałami dotykowymi, dostępną stroną internetową i możliwością odbioru online.

Seen pokazuje, że kampania społeczna nie musi opierać się wyłącznie na statystykach, przepisach albo apelach. Może działać przez portrety, historie i spotkanie z konkretnym człowiekiem. To podejście może być skuteczne także w edukacji społecznej dotyczącej niepełnosprawności wzroku w Polsce.

Dla kogo ten materiał może być przydatny

Informacje o Seen mogą być przydatne dla osób zajmujących się dostępnością, edukacją społeczną, kulturą, fotografią, komunikacją i kampaniami publicznymi. Projekt może zainteresować organizacje pracujące z osobami niewidomymi i słabowidzącymi, nauczycieli, studentów, dziennikarzy, instytucje kultury oraz osoby projektujące wydarzenia dostępne.

Wystawa może być również ważna dla osób, które same żyją z niepełnosprawnością wzroku albo wspierają kogoś z sight loss. Pokazuje, że doświadczenie utraty wzroku można opowiadać nie tylko językiem medycznym lub pomocowym, ale także przez sztukę, obraz, głos i osobistą historię.

Podsumowanie

Seen to wystawa fotograficzna RNIB przygotowana we współpracy z Joshuą Brattem. Potwierdzona edycja wystawy odbyła się w RNIB Grimaldi Building w Londynie od 12 do 14 września 2025 roku. Projekt obejmuje 22 portrety osób niewidomych i słabowidzących oraz ich historie.

Wystawa pokazuje osoby z utratą wzroku przez ich doświadczenia, osiągnięcia, pracę, pasje i codzienność. Jej głównym przesłaniem jest to, że sight loss nie definiuje potencjału człowieka.

RNIB nadal prowadzi stronę zapowiadającą wrześniową odsłonę Seen, dlatego projekt pozostaje aktualny jako przykład kampanii społecznej dotyczącej reprezentacji osób niewidomych i słabowidzących. To wartościowy przykład wydarzenia, które łączy fotografię, dostępność i zmianę społecznego postrzegania niepełnosprawności wzroku.

Źródła

 

Opublikowano