SCWEW: konferencja online o dostępnej szkole. Gdy „dostępna szkoła” oznacza też dostępne narzędzia, wsparcie i sensowną organizację

Data wydarzenia: 13 stycznia 2026 r.

Godzina: 10:00-13:00

Forma: online

Kontekst: konferencja regionalna w cyklu działań upowszechniających IV edycję konkursu grantowego SCWEW.

 

Wprowadzenie

13 stycznia 2026 r. odbyła się jedna z regionalnych konferencji online poświęconych roli Specjalistycznych Centrów Wspierających Edukację Włączającą w budowaniu dostępnej szkoły. Wydarzenie było częścią szerszego cyklu popularyzującego kolejną edycję konkursu grantowego dotyczącego SCWEW, prowadzonego przez Ośrodek Rozwoju Edukacji.

Już sam tytuł konferencji jest istotny: „Specjalistyczne Centra Wspierające Edukację Włączającą w procesie budowania dostępnej szkoły”. Nie chodzi tu więc o pojedyncze dostosowanie, jedną pomoc dydaktyczną czy jedną szkolną procedurę. W oficjalnym ujęciu SCWEW mają być częścią skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej, co sugeruje myślenie o dostępności jako o czymś wpisanym w organizację pracy szkoły i wsparcie dla nauczycieli.

 

O jakim wydarzeniu mowa

ORE opublikował harmonogram działań upowszechniających, z którego wynika, że dla Regionu II zaplanowano:

  • konferencję regionalną 13.01.2026 r.
  • spotkania informacyjno-konsultacyjne 14-16.01.2026 r.
  • konsultacje doradcze od 19.01 do 19.02.2026 r.

To ważne, bo pokazuje, że sama konferencja nie była oderwanym wydarzeniem „na pokaz”, tylko początkiem szerszego ciągu działań: najpierw konferencja, potem spotkania informacyjno-konsultacyjne, a później konsultacje o charakterze doradczym. Jak na polskie realia edukacyjne, to zaskakująco sensowna sekwencja zamiast klasycznego „odbyło się wydarzenie, dziękujemy za uwagę”.

 

Czym właściwie są SCWEW

Na stronach projektu ORE opisuje SCWEW jako element projektu „Budowa skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej opartej na Specjalistycznych Centrach Wspierających Edukację Włączającą”. W praktyce oznacza to tworzenie lokalnych centrów wspierających edukację włączającą przez określony czas. W III edycji konkursu grantowego centra te realizują działania przez 15 miesięcy, od stycznia 2026 do marca 2027 r.

W Regionie II, którego dotyczyła konferencja z 13 stycznia, utworzono 12 specjalistycznych centrów, m.in. w Bełchatowie, Gorzowie Wielkopolskim, Lesznie, Poznaniu, Rychwale czy Zduńskiej Woli. Sama skala pokazuje, że nie był to marginalny eksperyment, tylko większy model wsparcia rozpisany na sieć placówek.

 

Dlaczego temat „dostępnej szkoły” jest tu ważny

Najważniejsze w tym wydarzeniu jest to, że dostępna szkoła została pokazana nie jako slogan, ale jako proces budowania systemu wsparcia. Oficjalne materiały ORE mówią wprost o SCWEW jako o narzędziu wspierania edukacji włączającej, a konferencje regionalne miały upowszechniać ten model i zachęcać do udziału w konkursie grantowym.

W praktyce pojęcie „dostępnej szkoły” trudno dziś oddzielić od dostępnych narzędzi, materiałów, sposobów komunikacji i rozwiązań organizacyjnych. Same źródła ORE nie rozpisują tej konferencji jako wydarzenia stricte technologicznego, więc nie ma sensu dopisywać fikcji o cudownych platformach i aplikacjach. Ale już konstrukcja projektu SCWEW wskazuje, że chodzi o specjalistyczne wsparcie dla szkół, a to z natury obejmuje także dobór metod, zasobów i narzędzi potrzebnych do pracy z uczniami o zróżnicowanych potrzebach. To jest ostrożny wniosek z charakteru projektu, a nie cytat jeden do jednego.

Edukacja i narzędzia, czyli gdzie tu miejsce dla IT

Choć oficjalne komunikaty o samej konferencji nie podają szczegółowego programu sesji poświęconych konkretnym technologiom, to bardzo ważny jest inny trop. ORE opisał Zasobnik SCWEW jako „sieć współpracy i niezwykłą wirtualną przestrzeń do gromadzenia zasobów oraz wymiany dobrych praktyk liderów i ekspertów SCWEW”. To pokazuje, że w otoczeniu projektu istnieje już cyfrowa warstwa współpracy i wymiany materiałów.

Z punktu widzenia szkół i nauczycieli to ma znaczenie praktyczne. Dostępna szkoła nie kończy się na deklaracji ani nawet na samej architekturze budynku. Coraz częściej oznacza też:

  • dostęp do odpowiednich materiałów,
  • możliwość korzystania ze wspólnych zasobów,
  • wsparcie specjalistów,
  • oraz sprawny obieg wiedzy między placówkami.

A to już jest obszar, w którym edukacja naturalnie spotyka się z narzędziami cyfrowymi i organizacją informacji. Nie trzeba do tego wielkiej filozofii. Wystarczy zauważyć, że szkoła bez dostępnych zasobów i kanałów wsparcia pozostaje dostępna głównie w folderze promocyjnym. Wniosek o znaczeniu narzędzi cyfrowych opieram tu na opisie Zasobnika SCWEW i systemowego charakteru projektu.

 

Konferencja jako element większej strategii

ORE poinformował później, że w styczniu 2026 r. odbyły się cztery konferencje regionalne, które zainaugurowały cykl działań upowszechniających IV edycję konkursu grantowego. To ważne, bo pokazuje, że konferencja z 13 stycznia nie była wyjątkiem, tylko częścią szerszej strategii wdrażania i promowania modelu SCWEW.

W oficjalnych materiałach widać więc trzy poziomy działania:

po pierwsze, konferencje regionalne,

po drugie, spotkania informacyjno-konsultacyjne,

po trzecie, konsultacje doradcze.

Takie podejście ma sens także z perspektywy szkół, które potrzebują nie tylko inspiracji, ale też możliwości dopytania o szczegóły i późniejszego wsparcia. Właśnie tu model SCWEW wydaje się ciekawy: nie sprowadza całej zmiany do jednorazowego szkolenia, ale buduje coś bliższego sieci wsparcia.

 

Co z tego wynika dla szkół i specjalistów

Najuczciwiej można powiedzieć tak: konferencja SCWEW z 13 stycznia 2026 r. nie była po prostu webinarem o ogólnej inkluzji. Była elementem projektu, który ma tworzyć system skoordynowanego wsparcia specjalistycznego dla edukacji włączającej.

Dla szkół oznacza to kilka ważnych rzeczy. Po pierwsze, dostępność jest tu rozumiana szerzej niż tylko jako kwestia jednego ucznia czy jednej bariery. Po drugie, widać nacisk na współpracę między placówkami i ekspertami. Po trzecie, projekt ma także komponent cyfrowy i zasobowy, czego przykładem jest Zasobnik SCWEW.

To właśnie dlatego ten temat można czytać również przez pryzmat edukacji i IT. Nie dlatego, że sama konferencja była targami technologii, bo nie była. Tylko dlatego, że dostępna szkoła w praktyce potrzebuje dostępnych materiałów, zasobów, sieci współpracy i narzędzi wspierających specjalistów. A to już bardzo konkretny grunt pod rozmowę o cyfrowym wsparciu edukacji. Ten ostatni wniosek jest interpretacją opartą na oficjalnym opisie projektu i Zasobnika SCWEW.

 

Podsumowanie

Konferencja online SCWEW „Specjalistyczne Centra Wspierające Edukację Włączającą w procesie budowania dostępnej szkoły”, zorganizowana 13 stycznia 2026 r., była częścią większego cyklu działań ORE upowszechniających model SCWEW. Wydarzenie odbyło się online, dotyczyło Regionu II i otwierało dalsze działania informacyjne oraz doradcze.

Najważniejsze w tym wszystkim jest to, że „dostępna szkoła” nie została tu pokazana jako pusty slogan. W oficjalnych materiałach widać raczej próbę budowania systemu wsparcia opartego na specjalistycznych centrach, współpracy, konsultacjach i zasobach. A skoro w projekcie pojawia się także wirtualna przestrzeń wymiany materiałów i dobrych praktyk, to wątek edukacji spotyka się tu naturalnie z narzędziami i organizacją wiedzy. I bardzo dobrze, bo szkoła bez dostępnych narzędzi bywa dostępna głównie w prezentacji PowerPoint.

 

Źródła

  • ORE, „Harmonogram działań upowszechniających IV edycję konkursu grantowego dotyczącego Specjalistycznych Centrów Wspierających Edukację Włączającą”
  • ORE, „Konferencje regionalne: Specjalistyczne Centra Wspierające Edukację Włączającą w procesie budowania dostępnej szkoły”
  • ORE, „Zakończyliśmy konferencje w czterech regionach”
  • ORE, strona projektu „Budowa skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej opartej na Specjalistycznych Centrach Wspierających Edukację Włączającą”
      • ORE, „Ponad 90 uczestników pierwszego spotkania z cyklu Zasobowa Środa”

Nowe kompetencje, nowe możliwości! Podsumowanie naszego projektu

Logo Województwa Wielkopolskiego i Herb.

 

Stowarzyszenie „Pomóż Dziecku Niewidomemu” z dumą realizuje projekt, którego głównym celem jest zapobieganie wykluczeniu społecznemu oraz wsparcie osób z dysfunkcją wzroku w drodze do pełnej samodzielności życiowej i zawodowej. Nasza inicjatywa to odpowiedź na realne potrzeby środowiska – łączymy rozwój podstawowych umiejętności społecznych z innowacyjną edukacją cyfrową i technologiczną.

Jakie działania obejmuje projekt?

W ramach naszych aktywności przygotowaliśmy kompleksowy program wsparcia, który obejmuje:

  • Zajęcia kulinarne i savoir-vivre: Uczymy bezpiecznego i samodzielnego przygotowywania posiłków oraz zachowania w miejscach publicznych. Poniżej zdjęcia z zajęć i warsztatów.

Nauka rozkładania sztućców na stole

  • Robotyka i programowanie: Prowadzimy innowacyjne szkolenia z budowania robotów LEGO Spike oraz dostosowujemy oprogramowanie edukacyjne do standardów dostępności WCAG 2.1.

Budowanie i testowanie robotów Lego

  • Kurs Testera Oprogramowania: Przygotowujemy dorosłych uczestników do zdania międzynarodowego egzaminu certyfikacyjnego ISTQB, otwierając im drzwi do pracy w branży IT.

Uczestnicy czytają materiały z kursu na swoich laptopach

  • Orientacja przestrzenna: Organizujemy treningi samodzielnego poruszania się w zróżnicowanym terenie z wykorzystaniem nowoczesnych aplikacji nawigacyjnych.

Niewidome dzieci uczą się przechodzić przez przejście dla pieszych

  • Specjalistyczny język angielski: Prowadzimy indywidualne lektoraty, rozwijając kompetencje językowe niezbędne na współczesnym rynku pracy.

Dla kogo działamy? Wsparciem w projekcie objęliśmy łącznie 92 osoby – dzieci, młodzież oraz dorosłych. Są to osoby niewidome, słabowidzące oraz z niepełnosprawnościami złożonymi, mieszkające na terenie województwa wielkopolskiego (w dużej mierze na terenach wiejskich).

Nasz cel to Twoja niezależność Wierzymy, że odpowiednie wsparcie i innowacyjne podejście do edukacji pozwalają przełamywać bariery. Dzięki temu projektowi uczestnicy nie tylko zyskują większą pewność siebie w codziennych obowiązkach, ale również nabywają kompetencje, które w przyszłości pozwolą im na podjęcie satysfakcjonującej pracy.

Projekt współfinansowany ze środków

PFRON będących w dyspozycji Samorządu Województwa Wielkopolskiego.

Nowość: Podręcznik do nauki programowania w Pythonie dla osób niewidomych i słabowidzących

Logo Województwa Wielkopolskiego i Herb.

Z radością informujemy, że w ramach projektu „Rozwój kompetencji społecznych i cyfrowych dla niewidomych i słabowidzących” powstał innowacyjny podręcznik nauczyciela: „Algorytmika i programowanie w Pythonie z wykorzystaniem robotów SPIKE Prime” autorstwa Jakuba Piaseckiego (p. 1).

 

O publikacji

Podręcznik został opracowany przez Stowarzyszenie „Pomóż dziecku niewidomemu” z siedzibą w Owińskach (p. 1). Jest to kompleksowe narzędzie dydaktyczne, które pozwala na naukę programowania w sposób dostępny, z uwzględnieniem specyficznych potrzeb uczniów z dysfunkcją wzroku.

Kluczowe cechy podręcznika:

  • Dostępność: Materiały dostosowane do pracy z czytnikami ekranu (np. NVDA) oraz powiększalnikami.
  • Praktyczne podejście: Wykorzystanie robotów LEGO® SPIKE Prime jako narzędzi generujących fizyczną i dźwiękową informację zwrotną.
  • Standard kodu: Wprowadzenie specjalnego standardu zapisu kodu Python, który ułatwia orientację w strukturze programu osobom niewidomym.
  • Metodyka: Scenariusze lekcji obejmujące naukę od podstaw – od pojęcia algorytmu, przez zmienne i instrukcje warunkowe, aż po zaawansowane pętle i listy.

Nauka programowania robota z Lego

Budowanie i testowanie robotów Lego

 

 

Publikacja stanowi nieocenione wsparcie dla nauczycieli informatyki, oferując gotowe ramy dydaktyczne zgodne z podstawą programową liceum ogólnokształcącego.

Podręcznik można pobrać z poniższego linku:

podręcznik do nauki programowania robotów Lego

Publikacja powstała w ramach projektu „Rozwój kompetencji społecznych i cyfrowych dla niewidomych i słabowidzących”
Projekt współfinansowany ze środków PFRON będących w dyspozycji Samorządu Województwa Wielkopolskiego.

Automatyczna instalacja kart eSIM w Orange i Orange Flex – Jak to działa? Redakcja niewidomyprogramista.pl sprawdza wygodę cyfrowych kart SIM na różnych smartfonach

Wstęp – eSIM w Orange i Orange Flex

Na naszych łamach, można przeczytać już 1 artykuł na temat kart ESIM w kontekście urządzeń Apple, głównie iPhonów. Dostępny jest pod tym linkiem. Więcej piszemy tam o tym, czym są karty Esim. W tymartykule chcemy zaprezentować kolejne ciekawe usprawnienia związane z cyfrowymi kartami Sim.

eSIM, będąca cyfrową alternatywą dla kart fizycznych, umożliwia prostą i szybką aktywację usług mobilnych. Orange w swojej ofercie marki głównej, ale przede wszystkim w  Orange Flex konsekwentnie rozwija wsparcie dla tej technologii, wprowadzając automatyczną instalację na coraz szerszej gamie urządzeń.

Automatyczna instalacja eSIM – przetestowano w redakcji

Procedura automatycznej instalacji eSIM została przetestowana przez redakcję niewidomyprogramista.pl. W praktyce, proces uruchamiania profilu eSIM w Orange Flex na nowoczesnych smartfonach – takich jak Samsung Galaxy S23 Ultra – okazał się niezwykle prosty i w pełni dostępny również dla osób z niepełnosprawnościami wzroku. Po zamówieniu eSIM użytkownik otrzymuje powiadomienie o dostępności profilu i instaluje go w kilku intuicyjnych krokach, bez konieczności skanowania kodu QR czy przepisywania danych.

Wygoda i dostępność eSIM w codziennym użytkowaniu osób niewidomych

Dla osób niewidomych automatyczna instalacja eSIM to istotna przewaga nad tradycyjnymi rozwiązaniami. Brak konieczności manipulowania fizyczną kartą SIM czy skanowania kodu QR eliminuje bariery dostępności – proces przebiega w całości przez aplikację mobilną, obsługiwaną przez czytniki ekranu. Takie podejście zwiększa samodzielność, oszczędza czas i pozwala uniknąć pomocy osób trzecich. Również codzienna obsługa profilu eSIM (np. szybka zmiana operatora czy taryfy) jest znacznie bardziej dostępna za sprawą cyfrowych komunikatów i prostych w obsłudze funkcji aplikacji.

Seria urządzeń i wersje systemów – szczegółowa kompatybilność automatycznej instalacji eSIM Orange Flex

Aktualnie automatyczna instalacja eSIM w Orange Flex wspierana jest na szerokiej grupie nowoczesnych smartfonów z Androidem oraz urządzeniach Apple. Przykładowe, potwierdzone serie i warunki:

  • Samsung Galaxy: Seria Galaxy S (od S21 wzwyż), seria Galaxy Z (od Z Flip3 i Z Fold3), z systemem Android 13 i wyżej, przy nakładce One UI 5.0 lub nowszej.
  • Google Pixel: Od Pixel 6 wzwyż, z Androidem 13 lub nowszym.
  • Oppo, Xiaomi, Motorola: wybrane flagowe modele z 2022 roku i nowsze, wyposażone w Androida 13 i wyższe oraz własne, aktualne nakładki systemowe (ColorOS 13, MIUI 14, MyUX w Motorola).
  • iPhone: Automatyczna instalacja działa w modelach iPhone 13, 14, 15 (wszystkie warianty), pod warunkiem zaktualizowania do najnowszego iOS (minimum iOS 16), wcześniejsze modele (XS, XR, 11, 12) obsługują wyłącznie aktywację przez kod QR.

Dane te potwierdzają publikacje m. in. na portalach takich jak telepolis.pl, spidersweb.pl oraz oficjalne informacje Orange Flex. Listy modeli są stale aktualizowane na stronie operatora, gdzie można znaleźć szczegółowy wykaz obsługiwanych urządzeń.

Tradycyjny kod QR – kiedy pozostaje konieczny?

W przypadku starszych urządzeń, nieaktualnych wersji systemów lub modeli spoza certyfikowanych serii, aktywacja eSIM w Orange Flex nadal wymaga wygenerowania i zeskanowania kodu QR. To rozwiązanie mniej wygodne i potencjalnie niedostępne dla osób niewidomych, zwłaszcza bez asysty i w sytuacji, gdy użytkownik nie widzi zupełnie nic oraz nie potrafi posługiwać się aparatem urządzenia  na tyle dobrze, aby wychwyciło ono kod qr wyświetlany np. na ekranie innego urządzenia. Z naszych doświadczeń wynika jednak, że nawet tą metodą niewidomy, choć z trudnościami również samodzielnie zainstaluje profil eSIM w swoim urządzeniu.

Preinstalowana eSIM – szybki start dla nowych klientów

Nowością jest możliwość zamówienia smartfona w Orange (na raty lub za gotówkę) z preinstalowaną kartą eSIM – profil operatora jest już aktywny po wyjęciu urządzenia z pudełka. Dotyczy to najnowszych serii Samsung Galaxy, iPhone oraz wybranych modeli Xiaomi i Oppo, pod warunkiem, że zostały kupione bezpośrednio u operatora. To rozwiązanie szczególnie wygodne dla osób ceniących prostotę i natychmiastową dostępność usług.

Podsumowanie – zalety i wady rozwiązania z perspektywy dostępności

Od czasów naszej pierwszej publikacji na ten temat lista zalet instalacji eSIM wydłuża się, a inni operatorzy również nie zasypują gruszek w popiele, chociaż oferta z eSIM najbardziej rozbudowana jest w sieci Orange i jej submarkach. Jest też najmniej kosztowna do wdrożenia, a nawet w przypadku Fleksa może obniżyć koszty rozdzielając 1 numer aż na 4 urządzenia w najdroższym planie. eSIM, szczególnie z automatyczną instalacją, to ogromny krok naprzód w zakresie dostępności usług telekomunikacyjnych. Dla osób niewidomych oznacza to praktycznie pełną niezależność przy instalacji i aktywacji numeru, w typowych sytuacjach brak fizycznych barier i konieczności korzystania ze wsparcia osób trzecich. Do zalet należy zaliczyć także wygodę cyfrowej obsługi, oszczędność czasu oraz większe bezpieczeństwo (brak możliwości zgubienia karty chyba, że wraz z urządzeniem mobilnym co i tak czyni ją bardziej bezpieczną niż tradycyjny pin/puk dla karty plastikowej).

Względnym i co raz przecież mniej ważnym ograniczeniem pozostaje konieczność posiadania odpowiedniego, względnie nowoczesnego modelu smartfona z aktualnym systemem operacyjnym oraz – w przypadku starszych urządzeń – brak automatyzacji i konieczność korzystania z mniej dostępnych kodów QR.

Źródła dla artykułu: testy redakcji niewidomyprogramista.pl oraz informacje z następujących portali: telepolis.pl, spidersweb.pl, tabletowo.pl, telko.in, a także  oficjalne strony operatora Orange.

ACM SIGACCESS ASSETS 2025 – wiodąca konferencja badań nad dostępnością

 

Data: 26–29 października 2025

 

Miejsce: Denver, Kolorado, USA (The Curtis Hotel) — z opcją udziału online

Organizator: ACM SIGACCESS – International Conference on Computers and Accessibility (ASSETS)

 

Wprowadzenie

Konferencja ASSETS 2025 będzie 27. edycją globalnego forum organizowanego przez ACM SIGACCESS, dedykowanego badaniom nad technologiami wspierającymi osoby z niepełnosprawnościami. To jedno z najważniejszych wydarzeń naukowych w obszarze dostępności, które tradycyjnie prezentuje recenzowane prace z zakresu projektowania, oceny, edukacji i zastosowania technologii dostępności. Wszystkie przyjęte artykuły zostaną opublikowane w ACM Digital Library.

 

Cel i uczestnicy

Konferencja będzie skierowana do naukowców, praktyków, inżynierów, projektantów UX/UI, doktorantów oraz użytkowników technologii asystujących. Program skupi się na interfejsach dla osób z niepełnosprawnościami, wspomaganej komunikacji, edukacji, zastosowaniach sztucznej inteligencji oraz nowych interakcjach użytkownika.

 

Struktura konferencji

  • Technical Papers: pełne i krótkie recenzowane publikacje przedstawiające oryginalne wyniki badań.
  • Posters & Demonstrations: wizualne prezentacje projektów w prototypach, z udziałem użytkowników i technologii.
  • Workshops: interaktywne, półdniowe sesje prowadzone stacjonarnie w Denver lub online — dotyczące nowych tematów i społecznych aspektów technologii dostępności.
  • Doctoral Consortium: forum wsparcia dla doktorantów badających dostępność — z mentoringiem, network­ingiem i możliwością udziału zdalnego.

 

Unikalne cechy ASSETS 2025

  • Format hybrydowy z możliwością udziału zdalnego i stacjonarnego — z szeroką dostępnością dla uczestników w różnych strefach czasowych.
  • Organizatorzy deklarują wysoki poziom dostępności konferencji — m.in. obsługa uczestników z niepełnosprawnościami, możliwość zgłoszenia potrzeb takich jak tłumaczenie migowe lub napisy.
  • Konferencja utrzyma koncentrację na publikacjach wysokiej jakości i skali naukowej — TRADYCYJNIE artykuły ASSETS są przyjmowane w rygorze recenzji i publikowane w ACM Digital Library.

 

Znaczenie dla czytelników NiewidomyProgramista.pl

  • Źródło aktualnych badań: ASSETS dostarczy najnowsze wyniki dotyczące UX dla użytkowników z niepełnosprawnościami, oceny technologii i skalowalnych interakcji.
  • Inspiracja projektowa: prace nad XR, AI wspierającą dostępność, edukacją inkluzywną i dialogiem użytkownika — elementy, które można adaptować w polskim kontekście.
  • Wzór konferencji dostępnościowej: hybrydowy model, transparentność procesu recenzji, wsparcie dla uczestników z niepełnosprawnościami — wartościowe wskazówki organizacyjne.

 

Podsumowanie

ACM SIGACCESS ASSETS 2025 będzie kluczowym wydarzeniem dla osób zainteresowanych naukowym i technologicznym podejściem do dostępności — od badań po realne projekty i interfejsy. Hybrydowa formuła i silny nacisk na dostępność samej konferencji sprawiają, że wydarzenie może stać się wzorem praktycznego podejścia do integracji nauki i technologii. Dla społeczności NiewidomyProgramista.pl to inspirujące źródło wiedzy i pomysłów, które można przełożyć na lokalną praktykę i rozwój kompetencji w obszarze dostępności cyfrowej.

 

Źródła:

Kampania społeczna „Niezwykłe Wakacje dla Młodego Programisty” współfinansowana ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021–2030.